Je verwacht het niet: Malta is perfect als citytrip

 

In drie uur sta je op Maltese grond. Ze hebben de euro. In Valletta barst het van de boetiekhotelletjes en je kunt van terras naar restaurant en door naar fijne barretjes.

 

In oktober en november zit je riant in de temperatuur met zo’n 25 graden, maar ook december doet warm aan. Met 18 graden doet het eiland niet onder voor een bestemming als Valencia en Malaga, dus dopen we het mediterrane eiland net onder Sicilië om tot winterbestemming van 2019 én 2020. Heb je nog even om te boeken.

 

Ooit schreef een journalist dat de echte Maltezer een beetje Arabisch klinkt, de gebaren en uitdrukkingen heeft van een Italiaan en nog Britser is dan de Brit. Ik ben nu een halve dag op Malta en ik durf al wel te zeggen dat hij gelijk heeft.

 

 

Voor als je nu denkt: ja, maar Malta, dat is toch een eiland van natuur en cultuur: je hebt deels gelijk. Maar Malta is vooral ook stads, met een Valletta waar elk moment van de dag wel iets gebeurt en een Mdina waar je stil van wordt als je het aan het einde van de dag bezoekt.

 

Wij schoven aan bij Bacchus, dronken Maltese wijn, proefden de geitenkaas van hier, kregen een pasta met calamari zo vers en toen het tijd was om te gaan ging het licht uit. Letterlijk, we moesten de stille stad bijschijnen met onze telefoons. Onderweg naar ons vervoer kwamen we twee Maltezer mannen tegen, die met veel gebaar en geluid heen en terug liepen over het stadsplein, de één ratelde nog wat in het Maltees tegen onze gids Mariella. Verstonden we natuurlijk geen snars van. Bleek het de burgemeester van Mdina te zijn, die in een zwart T-shirtje en spijkerbroek ’s avonds laat eigenhandig op zoek was naar waarom die verdraaide stroom uitgevallen was. Ik weet niet wanneer jij Halsema voor het laatst over de gracht zag struinen om te zien welke elektriciteitskast voor dat euvel zorgde, maar ik geloof dat die dag nog moet komen.

 

 

Malta voelt mediterraan, maar tegelijk ook efficiënt en opgeruimd, die inborst schijnt te stammen uit het tijdperk dat de eilanden een kolonie van Engeland waren. Als jij net bij de bagageband aankomt, dan is je koffer al aan een tweede rondje bezig. Iedereen begrijpt en spreekt Engels, maar ondertussen kijkt de Maltezer net zo verrukt als wij naar hoe mooi een middeleeuwse stad oranje kleurt bij een zonsondergang.

 

 

Wist je trouwens dat de stad Valletta het decor was van Game of Thrones, Troy, The Da Vinci Code, Gladiator en nog tig Hollywoodesque producties? Zegt toch wel iets over de schoonheid van het eiland. Als jij nou alvast een ticket boekt (in de winter vliegt Air Malta elke dag een keer heen en weer naar Amsterdam), dan voorzie ik je deze week nog van tips voor waar je wilt slapen, eten en wat te doen op Malta. Lijkt me een goede deal.

 

Door: Adeline Mans

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Adeline Mans