‘Je denkt altijd dat je het best voor elkaar hebt, sociaal gezien. Zeker als je getrouwd bent, heb je genoeg groepen waar je bij kunt aansluiten. Maar ik heb de pijnlijke weg ervaren: ga je scheiden? Dan verlies je heel wat vriendschappen.
Toen mijn relatie nog standhield, leek mijn sociale kring best groot. We deden veel samen met andere stellen, organiseerden etentjes en uitjes en hadden een vast groepje waar we op konden rekenen. Maar nu ik weer single ben, merk ik hoe stil het eigenlijk is geworden om me heen. De vriendinnen met wie ik dacht een sterke band te hebben, zie ik amper nog.
Het begon geleidelijk. In het begin kreeg ik nog appjes: hoe het met me ging, of ik behoefte had aan afleiding. ‘José, ga je met ons mee naar het theater? Mee uit eten?’ Maar na een paar weken en maanden werd het stiller. De stelletjes met wie ik vroeger omging, nodigden me niet meer uit voor borrels of etentjes. Misschien dachten ze dat het ongemakkelijk zou zijn, of misschien had ik onbewust zelf een drempel opgebouwd. Maar ook de vriendinnen met wie ik jarenlang optrok, lijken uit mijn leven te zijn verdwenen. We zijn gewoon verschillend geworden en eigenlijk zoek ik nu meer vrijgezellen vriendinnen, die in hetzelfde schuitje zitten. Al mijn oude vriendinnen zijn gelukkig getrouwd.
Heb ik zelf te weinig geïnvesteerd in het onderhouden van die contacten? Of is het simpelweg de manier waarop het leven soms loopt? Ik besef nu pas hoezeer mijn sociale leven vervlochten was met dat van mijn ex. Dat doet best pijn, af en toe. Ik had verwacht dat vriendschappen sterker zouden zijn dan de status van mijn liefdesleven. Dat we elkaar zouden steunen, ongeacht de situatie en dat het niet uitmaakt of je samen bent of niet. Maar de realiteit is anders. Het maakt me verdrietig, maar ook strijdvaardig. Ik wil niet blijven hangen in het gevoel van verlies. In plaats daarvan ga ik op zoek naar nieuwe manieren om mijn sociale leven op te bouwen, nieuwe mensen te ontmoeten en vriendschappen aan te halen die misschien een beetje verwaterd zijn. Ik probeer het maar, want alleen zijn is heel verdrietig. Dan voel ik me vreselijk verloren.
Ik weet dat ik niet de enige ben die zich zo voelt. Veel mensen verliezen vrienden na een grote verandering in hun leven, of dat nu een relatiebreuk, een verhuizing of een carrièrewissel is. Het is een bittere realisatie, maar het opent ook nieuwe deuren. Misschien is dit juist het moment om te ontdekken wie er echt toe doen en om mezelf op een nieuwe manier open te stellen voor anderen. Ik ben ook niet meer de José van toen, ik ben een nieuw persoon, waar nieuwe mensen bij horen. Ik hoop ze alleen wel snel te ontmoeten, want nu voel ik me eerlijk gezegd behoorlijk eenzaam’.
