Onze founder Franska is iemand die je eigenlijk iedere dag even zou willen zien, omdat ze altijd wel weer een tip uit haar mouw schudt waar je wat aan hebt. Daarom bedachten we het volgende: elke vrijdag fluistert ze ons een van de kleine dingen toe die je dag net even iets leuker en makkelijker maken.
Franska:
Zaterdag Frietdag. Zo ben ik een soort van opgevoed, want m’n vader bakte altijd friet op zaterdag, waaraan ik de afwijking heb overgehouden van 25 keer schudden om het overtollige vet eraf te krijgen na voorbakken en bakken. En dan tel ik altijd van eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig etc. M’n buurvrouw moet daar altijd om lachen.
Niet dat ik er elke zaterdag aan toegeef aan die friet, maar ik zou het echt geen straf vinden. Daarbij kan ik wel tig varianten bedenken met friet, waardoor er toch steeds iets unieks op tafel zou komen. En omdat ik nogal van Italiaanse smaken houd, heb ik nu al bijna de smaak al in m’n mond van die heerlijke friet die ze bij Villa Augustus in Dordrecht maken.
Wat ik daar ook bestel, er moet in elk geval altijd een bordje van die friet op tafel. En die ga ik nu gewoon zelf maken. Hierbij even het recept, mocht je er ook zin in hebben:
Je hebt sowieso vers gebakken friet nodig natuurlijk. Liefst zelfgemaakt, maar in geval van nood, kan het ook met K&K friet (=kant&klaar). Voordat je de friet bakt, hak je verse rozemarijn-naaldjes heel fijn. Je hakt knoflook heel, heel, heel erg fijn. En je zorgt dat er grof zeezout klaarstaat. Pas op het allerlaatst strooi je die drie dingen erover. Even schudden en hoppa, de schaal kan op tafel.
En dan hadden ze daar in Dordrecht altijd een heerlijke mayonaise bij, dus die flans ik dan maar even zelf in elkaar. Zelf mayonaise zelf maken? Zou heel lekker zijn, maar daar ben ik niet zo goed in, dus: men neme een fikse schep uit een pot goeie mayo (Amora bijvoorbeeld) en menge daar citroenschil-rasp en een pietsje citroensap door.
Zo. Het weekend kan beginnen. Nu dus nog even boodschappen doen.
O ja…PS vroeger heette het bij ons patat. Maar nadat ik voor m’n studie naar Breda verhuisde werd het al snel friet.
