Het allerslechtste kerstcadeau

 

Van de week hadden mijn vriendin B. en ik het over het slechtste kerstcadeau dat we ooit van onze geliefdes hadden gekregen. En B. had me toch een verhaal…

 

 

In een vorig leven had B. een andere verloofde. Best een leuke hoor, maar in het bedenken van kerstcadeaus was ie niet zo sterk. Voor hun eerste kerst samen was ze natuurlijk een beetje zenuwachtig. Het was ook de eerste keer dat ze kerst met haar nieuwe schoonouders ging vieren en dan doe je natuurlijk extra je best. Bos bloemen mee, doosje chocola en voor iedereen een cadeautje voor onder de boom.

 

Haar vriend was de dag voor kerst nog zonder haar gaan shoppen en kwam met een paar prachtig ingepakte doosjes op de proppen. Aan het goudkleurige papier kon ze helaas niet zien waar hij het had gekocht, maar ze fantaseerde er natuurlijk op los. Wat zou hij voor haar hebben uitgekozen? Voor hem had B. een paar mooie manchetknopen gevonden en ze wist zeker dat hij daar heel blij mee zou zijn. Hij had ze vorige week nog zelf aangewezen toen ze samen in de stad waren.

 

Na de nachtmis zouden ze elkaar de cadeautjes geven. Terwijl ze met z’n allen rond de boom zaten, hield B. de doosjes van haar vriend angstvallig in de gaten, zo nieuwsgierig was ze. Eindelijk ging één van die pakjes haar kant op. Toen ze het papier van het doosje haalde, keek ze niet begrijpend zijn kant op. Er zat een pepermolen in. Een kleine naturelkleurige houten pepermolen.

 

Verwachtingsvol zat hij naar haar te kijken. B. wist eigenlijk niet zo goed wat ze moest doen. Ze dacht dat hij een grapje maakte en hoopte dat hij nog een doosje voor haar tevoorschijn zou halen. Zo eentje met een lekker luchtje, of vooruit, een paar mooie oorbellen. Maar nee, niets van dat alles. Het allereerste kerstcadeau van haar vriend bleef toch echt die naturelkleurige houten pepermolen.

 

Van binnen was B. diep teleurgesteld toen ze hem haar pakje gaf. Maar dat liet ze natuurlijk niet merken. 

 

Hij was duidelijk heel blij met zijn manchetknopen. Uiteindelijk was er nog één pakje over. Een grote langwerpige doos met hetzelfde goudkleurige papier was voor haar schoonmoeder.

 

B. geloofde haar ogen niet toen ze zag wat er in deze doos zat. Ook een naturelkleurige houten pepermolen, maar dan twee keer zo groot als de hare!

Achteraf kan ze er gelukkig hartelijk om lachen. De verloofde van de pepermolen heeft ze het jaar erop maar ingeruild voor een leuke man die tot op de dag van vandaag wel weet hoe hij haar kan verrassen.

Door: Irene Smit

Irene is redacteur bij Franska.nl. Met haar man, twee pubers en een teckel woont ze in Haarlem. Ze zou graag willen zingen als Ella Fitzgerald en koken als Nigella Lawson. Tot het zover is, blijft ze lekker schrijven over allerlei zaken die haar verbazen.

Afbeelding van Irene Smit