Als het donker is

 

Waarom lijken problemen zoveel groter als het nacht is en je in je bed ligt? Als iemand me dat eens uit kan leggen. Want echt, als je wakker wordt, is het meteen een stuk minder. Lijkt er zoveel ineens toch best oplosbaar. En heel veel ziet er dan ook zomaar een stuk overzichtelijker uit. Wat gebeurt er toch in je hoofd als het licht uitgaat en je onder een deken kruipt?

 

En als je dan het ene ding net een beetje ‘afgehandeld’ denkt te hebben, of van je af hebt weten te schudden, dringt probleem 2A zich weer op. Gevolgd door 8C en dan weer 12B. Ook niet lekker logisch en overzichtelijk. Het lijkt wel popcorn. Plopt maar op. En dan is het bij mijn nog meegenomen dat ik een kampioen doorslaper ben, maar als het dan een keertje begint, nou berg je dan maar. Dan is het einde zoek.

 

Je ligt je gewoon suf te piekeren over van alles en nog wat en je hoofd hopst maar heen en weer van het een in het ander en alles wordt groter en ingewikkelder en onoverkomelijker. Ik heb daar een trucje voor geleerd. Heel soms, als ik bijdehand genoeg ben om erop te komen midden in een piekernacht, pas ik het nog wel eens toe. Heb je wel de opperste concentratie en een goed voorstellingsvermogen voor nodig.

 

Het werkt als volgt: Je stelt je heel erg visueel een weg voor die je net afgelopen hebt met een hek dat openstaat. Daar ben je zelf net doorheen gegaan.

 

 

Moet je heel goed voor je zien. Dan pak je al die irritante problemen beet. Echt allemaal. En die duw je door het hek die weg in. Je moet het je zo goed voor proberen te stellen, zodat je serieus ziet hoe dat hek eruit ziet. En die weg erachter ook. Is het een dijk? Een wandelpad? Een grindpaadje?

 

Als al je problemen door het hek zijn, doe je het hek goed dicht en doe je de knip erop. Dan draai je je om en loopt weg. Verder. In gedachten dan. Je kunt rustig omkijken, want je ziet je problemen niet meer. Die zitten ergens achter dat hek. Veilig opgesloten. 

Maakt niet uit dat het hek uit een paar planken bestaat met ruimte ertussen. Jij loopt weg en je problemen blijven daar. Problemen kunnen daar NIET doorheen, echt niet. Daar zijn problemen gewoon te groot voor.

 

Zzzzzzzzzz….

 

Welterusten. Klinkt heel erg kinderlijk. Ik weet het. Maar het werkt. Probeer maar. En als je dit nooit hoeft te proberen ben je een geluksvogel.

 

 

Door Franska

Fotografie portret: Esmée Franken. Visagie: Charlotte van Gulik, Haar: Isabella Greuter