Franska.nl

Deze week wordt er niet zoet gebakken maar hartig. En wij vinden het best lastig om daar leuke opdrachten voor te verzinnen. Niet dat het moeilijk is om lekkere dingen te bedenken maar het probleem bij hartig is dat het er wat kleur betreft vaak allemaal hetzelfde uit ziet en dat kan saai zijn om naar te kijken. Daarnaast speelt tijd een belangrijke rol. Gistdeeg moet rijzen en als de baktijd lang is moeten de bakkers in de tussentijd wel iets anders te doen hebben want kijken naar wachtende bakkers is voor even leuk, maar langer ook niet.

Ik ben daarom superblij met deze hartige aflevering omdat er echt heel veel afwisseling in zit. In baksels en in uitvoeringen. Minihamburgers van vlees tot vega in allemaal verschillende stijlen en met verschillende broodjes als eerste opdracht en een hartige soezentoren als spektakelopdracht. En die is dubbellastig want een goede soezentoren opbouwen is al lastig maar een hartige vulling met zoet vastplakken maakt dat je extra goed moet nadenken over die vulling. Balans is hier heel belangrijk, want als zoet te veel overheerst is dat niet lekker. Weinig karamel gebruiken dus en dat is weer moeilijker met opbouwen. Je kunt er dan voor kiezen om de toren zo op te bouwen dat je geen steun nodig hebt maar dan heb je extra veel soezen nodig of hij moet steviger vastgezet worden met karamel. Als je een steuntje gebruikt kan dat een papieren, plastic of kartonnen kegel zijn, wat verreweg het makkelijkst is maar ook het minst mooi als je van de toren eet. Een eetbare binnen- en onderkant is dan de meest slimme keuze.

En dan de technische opdracht. Die is zo lastig omdat de bakkers vooraf niet weten wat de opdracht gaat worden en de beschrijving vervolgens vaak zo summier is dat je echt over basiskennis moet beschikken om het goed te doen. En daar komt dan nog eens de tijdsdruk bij. Heel vaak krijg ik de vraag of wij echt niet weten wat er gebeurt in de tent in de tussentijd. Nee, echt niet. Wij verdwijnen naar het tentje, drinken een kop thee of maken een wandelingetje, maar de baksels zien we pas echt als we de tent binnenkomen. Sterker nog, we moeten de tent met afgewend hoofd binnenkomen omdat de foto’s van de kandidaten voor de baksels staan en wij anders zouden kunnen zien wie wat gemaakt heeft. Ook de monitors van de camera’s worden voor ons afgedekt zodat we daar ook niks op kunnen zien.  Vlak voor de beoordeling kunnen we één snelle blik op de baksels werpen en Robert en ik proberen dan soms onderling te raden wie wat gebakken heeft. Niet dat het uitmaakt in de beoordeling maar wij vinden het leuk om te kijken of we de ‘handtekening’ van de bakker herkennen.  Soms denk je iets te herkennen aan de manier waarop het afgewerkt is, de garnering, manier van opspuiten, of iemand precies is of juist wat rommeliger, enzovoort. En dat blind oordelen is voor ons echt lastig omdat wij niet weten hoe ze te werk zijn gegaan. Jij kan het in de aflevering zien: de twijfel en de fouten. Maar wij moeten het in één hap kunnen proeven en de fouten opsporen.

Trouwens, als je vragen hebt over de serie of de bakkers dan zal ik proberen ze te beantwoorden. Stel ze dus rustig hè!