De eerste normale zondag van het jaar

 

 

Die is bij mij altijd gereserveerd voor een vaste klus. En eigenlijk ben ik daar helemaal niet zo goed in. Maar ik blijf proberen.

 

 

Voor de eerste ‘normale’ zondag van het nieuwe jaar heb ik een vast klusje. Traditie eigenlijk. Administratie opruimen en zo nodig die papieren rompslomp reorganiseren. Ontstaan doordat ik ooit van m’n vader heb geleerd dat je voor de belastingen je financiële gegevens vijf jaar moet bewaren. Oh help… nu maar hopen dat ik niet ineens van jou te horen krijg dat dat al tig jaar geleden is veranderd.

 

Die grote papier-schoonmaak is vandaag dus. En dan realiseer ik me nu ineens dat ik straks weer veel zegeltjes, stempelkaarten, pasjes, tegoedbonnen en meer van die handel tegen ga komen die natuurlijk al lang weer verlopen zijn.

 

Grom. Goed opgeborgen en ‘overzichtelijk’ opgeslagen in een laatje of leuke ordner-cassette.

 

Toen we nog niet in het digitale bankier-stadium waren beland was het eigenlijk een stuk leuker. Lekker van die stapeltjes giroafschriften van jaren geleden verscheuren. Kom je nog leuke dingen tegen. Ooit kreeg ik van een vriendin, die vond dat ik wel wat vaker schoon schip kon maken, een papierversnipperaar voor m’n verjaardag. Helaas stuk. Was prachtig al die lange sliertjes van A4’tjes.

 

 

Wat ik me elke keer weer afvraag, als ik aan die administrazione begin, is hoe andere mensen dat allemaal zo goed weten te regelen. Of zou het alleen maar zo lijken? Ik begin altijd vol goede moed met nieuwe mappen, waarvan er na een half jaar een paar nog steeds maar één of twee A4’tjes bevatten en mappen waar weer zoveel in gaat, dat het een onoverzichtelijk zootje wordt. Een paar weken lijkt het perfect te werken, en vervolgens stapelen niet te plaatsen dingen of dingen die niet aan de aandacht mogen ontsnappen zich weer lekker op. Allemaal op de hoeken van m’n werktafel.

 

Tuurlijk, er zijn boeken over volgeschreven. Er zijn opruimcoaches. Online kun je volop tips vinden. Ik weet het. Vaak genoeg gelezen en bekeken. Ik zou het misschien zelfs heel goed uit kunnen leggen. En ja, ik ken Marie Kondo ook. Die is een erkende  held in die dingen. Ik heb vriendinnen die er heel goed in zijn. Alle info is aanwezig… En toch, mijn ‘stiel’ zal het nooit worden. Al ga ik er vandaag dus opnieuw vol goede moed tegenaan. Wens me s.v.p. veel sterkte ;-)

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska