Wat is er toch met mij? 

 

Altijd de ogen groter dan de… Nee, tuin kan ik niet zeggen, want die is loeigroot. Laat ik maar pottenvoorraad zeggen.

 

Nog elf dagen wachten. Dan is het eindelijk veertien mei… zijn die stomme ijsheiligen voorbij. Ik hou het bijna niet, sta al een tijdje te popelen. Zeker nu, nu er zo’n kaalslag in m’n tuin is. Moet ik alwéér een weekend overslaan. Straks is m’n favoriete tuincentrum voor een groot deel geplunderd, want ze hebben altijd op Koningsdag open huis en dan stroomt de kas vol. Hebben straks dus al die lieve jonge plantjes ergens bij iemand anders een tik van de nachtvorst te pakken. Ik kon het laatst al niet laten en heb vast wat gescoord, maar je ziet dat ze het er moeilijk mee hebben, die tere kasplantjes. Zelfs een paar nieuwe hortensia’s hebben al bruine toppen aan de blaadjes. Zo zielig.

 

Eigenlijk heb ik gewoon een hekel aan die ijsheiligen. Ik heb de heren eens even gegoogeld. Nu weet ik hoe ze heten. Handig als je een hekel aan iemand hebt, dat je weet over wie je praat. De heren heten Sint Mamertus, Sint Pancratius, Sint Servatius en Sint Bonifatius. Wat? Die laatste hadden we toch bij Dokkum om zeep geholpen? Zijn we dan ook niet veel mee opgeschoten, als ie tot in lengte van dagen de boel blijft verstieren. Zij vieren hun naamdagen op achtereenvolgens elf, twaalf, dertien en veertien mei.

 

Ach, m’n tuincentrum heeft vast nog wel genoeg plantjes, dat weet ik eigenlijk uit ervaring, maar ik heb natuurlijk graag alle keus van de wereld. Al worden het toch altijd lobelia’s, petunia’s, vlijtige liezen en van die Mexicaanse madelieven. En cosmea’s. Oh ja, en Franse geraniums en uiteraard kattensnorren en nog die andere paarse en blauwe, hoe heten ze ook weer. En luciferplantjes en leeuwenbekjes. Sorry voor deze waterval. En het zijn ze nog niet eens allemaal… Het gevolg is dat ik altijd weer met een volgeladen achterbak en achterbank thuiskom en ontdek dat ik helemaal niet zoveel potten heb als ik dacht. En by the way, hoeveel potten kan een mens hebben?

 

Als je nou even wacht totdat ik geweest ben, geef ik je m’n favoriete plantjes-adres nog een keertje. Mocht je eerder zijn… wel van alles minstens zes laten staan hè? In elke kleur alstublieft.

 

Dank vast!

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska