Vrijdag de dertiende

 

Geen idee waarom ik me er druk over maak, want ik ben helemaal niet van de zweef zweef. Maar ik heb het er maar druk mee. Iets met verhuizen zelfs.

 

 

Ben jij bijgelovig? Ik zelfs al als ik deze tekst schrijf. De goden verzoeken noemen ze dat toch? Op vrijdag de dertiende over vrijdag de dertiende gaan zitten schrijven. En dan heb ik dus ook nog een zwarte kat gehad. Een ongelofelijke schat, misschien wel de liefste die we ooit hebben gehad, dus met zwarte katten kan ik het intussen een beetje vergeten, dat bijgeloof. Een beetje dan. Moet er wel steeds aan denken als ik er eentje zie. Vooral als ‘ie voor me de weg oversteekt.

 

Maar onder een ladder doorlopen? Brrr. De één of andere grapjurk van een aannemer heeft onze schuur zo volgebouwd, dat ik op weg naar achteren alleen nog maar onder die ladder door kan. Veel te zwaar dat ding, dus ik krijg hem niet verzet. Wat echt moet, dat moet, maar ik moet wel altijd eerst heel goed nadenken, diep ademhalen en bij mezelf zeggen dat het niet telt. Hoogst merkwaardig. Jazeker, vind ik zelf ook. En dat ook nog voor een volwassen mens, die helemaal niet aan zweverigheid doet.

 

 

Op Wikipedia is iemand er helemaal lekker mee bezig geweest. Die heeft de letters van het woord ongeluksgetal nageteld en dat blijken er ook dertien te zijn. Doe toch normaal!

 

In Spanje en Latijns-Amerikaanse landen is dinsdag de dertiende de ongeluksdag. Heb je dus niets aan. Verschuift je bijgeloof alleen maar met drie dagen.

 

Nou ben ik dus van Italië, zoals je weet en daar is het uiteraard beter geregeld.

 

Daar is namelijk geen vuiltje aan de lucht op vrijdag de dertiende. Het nummer dertien wordt door veel Italianen als een geluksgetal beschouwd en vrijdag de dertiende zelfs als geluksdag.

 

Ik had het kunnen weten

 

Wat staat me dus te doen vandaag? Oh nee, wacht, laat ik er morgen mee beginnen. Zaterdag de veertiende, beter plan.

  1. Huis te koop zetten.
  2. Huis zoeken in Italië.
  3. Emigreren.

 

Het moest er tenslotte een keer van komen. Arrivederci!

 

Maar alle gekheid op een stokje, stel nou eens dat ik echt serieus bijgelovig was, dan had ik vast nog wel veel meer hang-ups dan die datum, die kat en die ladder. Gelukkig ken ik ze allemaal niet. Jij wel?

 

 

Door Franska

Fotografie portret: Esmee Franken. Visagie: Linda van Ieperen. Haarstylist: Mandy Huijs.