Tineke heeft een vriendin zwaar beledigd

 

Ik ben daar niet trots op, maar ik ga het toch met je delen. Waarom? Als waarschuwing! Want een vrouw beledig je namelijk met het ene veel meer dan met het andere, blijkt nu. 

 

Wat is er gebeurd? 

 

Ik ken een leuke vrouw die door allerlei omstandigheden in de schuldhulpverlening is geraakt. Zij is daar net zomin trots op als ik ben op mijn vermogen tot beledigen, maar zij is ook blij dat er bij haar nu een eind aan lijkt te komen. Ze heeft op dit moment niets meer, maar door schuldhulpverlening toe te staan haar te helpen kan ze over drie jaar eindelijk weer opnieuw beginnen. 

 

Ik vind dat een dappere stap. Ze is weliswaar door haar eigen gedrag in de problemen geraakt, maar het is echt niet noodzakelijk dat je daar dan de rest van je leven mee blijft kampen. Als je écht wilt – en dat wil je door aan te tonen dat je drie jaar lang op een houtje wilt bijten – dan vind ik het goed dat er mogelijkheden zijn om overal weer vanaf te komen. Iedereen verdient een tweede kans. Ook als je dom geweest bent. 

 

Ze gaf gewoon meer uit dan er binnenkwam. En volgens mij kun je dat een kleuter nog uitleggen aan de hand van een zakje met dropjes. Ze gaf iedereen de schuld ervan (behalve zichzelf) en liet haar post ongeopend in een hoek liggen. Allemaal om niet onder te doen voor haar collega’s, buren en sociale-media-“vrienden” die elke dag postten wat ze nu weer hadden gekocht. 

 

Ze was iemand die reclameboodschappen vrat, en ze ging nooit mee een weekendje weg zonder haar Q10 mee te sjouwen. De rest van ons groepje flikkerde een schone onderbroek, een paar loopschoenen, een goed boek en drie flessen wijn in een weekendtas, maar zij had altijd nog een extra (dure) koffer mee voor haar hyaluronzuur, Sustainable Moisture Complex, glycolzuur, anti-oxydanten en Biomimetica. Ze dacht ook niet zonder haarstukken, dure jasjes, tasjes en een servies voor elke gelegenheid te kunnen. En ja… nou ja… dat houdt een keer op als dat meer kost dan je in je zak hebt.  

 

Maar dat is nu klaar! Ze geeft vanaf nu niet meer geld uit dan ze krijgt van haar coach. ‘Eerst tellen dan bellen’, roepen wij als we zien dat ze weer naar zo’n tel-sell-programma zit te kijken. En ze doet het fantastisch. 

 

Maar nu ik! Ik ben nogal afgevallen. Omdat mijn bloeddruk weer te hoog was, en ik door het zitten (en snoepen) wéér een beetje was aangekomen, was het tijd om niet de hele tijd mijn hernia’s, maar mezelf maar eens de schuld te gaan geven. Toen ik ook nog last van mijn knie kreeg was ik het ineens helemaal zat en lukte het om de knop om te zetten. Ik ben nu weer zestien kilo lichter en mijn bloeddruk is weer prima. 

 

Nadeel daarvan is dat alles wat in mijn kast hangt nu te groot is. Ik heb dus – och, och, wat een leed – alles moeten vervangen. Van mijn ondergoed tot mijn jassen, alles moest drie maten kleiner. En bij mijn jassen ging het dus mis tussen haar en mij. 

 

Ik stuurde haar namelijk een appje of zij misschien mijn jassen wilde hebben nu ik ze niet meer aankon. En dat viel dus helemaal verkeerd. 

 

Hoe ik het in mijn hoofd haalde om te denken dat zij net zo dik was als ik was geweest?, appte ze terug. 

 

Oei!…

 

En auw bij mezelf dus ook! Heel erg auw!

 

Je kunt, naar nu blijkt, een vrouw dus eerder beledigen door haar gewicht te benoemen dan door haar dommigheid aan te stippen. Ik geef het maar even door, zodat jij zoiets met jouw vriendinnen nog kunt voorkomen! 

 

Want het ligt me toch wel zwaar op de maag dit. Of ben ik dan weer te grappig? 

Door: Tineke

Tineke is schrijfster van de boeken “Toch?” en “Stof Genoeg” en ze blogt ook zo nu en dan. Ze woont op het platteland met één (leuke) man, twee (lieve) kinderen, drie (onbespeelde) muziekinstrumenten, vier (wisselende) mantelzorgprojecten, een (bijna) vijfde boek, haar zesde (luie) kat, en (dus) ongeveer zeven muizen.

Afbeelding van Tineke