Astrid en haar man Tom gingen met twee andere stellen op zomervakantie naar Frankrijk. Het hadden tien heerlijke dagen moeten worden, maar Tom had vooral aandacht voor de nieuwe vriendin van een van hun vrienden. Astrid voelde zich compleet genegeerd, en dat deed pijn.

Samen op vakantie

Het idee was spontaan ontstaan tijdens een etentje in april. Onze vrienden Bas en Marieke gingen dit jaar niet met hun kinderen op vakantie en stelden voor om samen naar de Franse kust te gaan. Mijn man Tom was meteen enthousiast. “En weet je wat leuk is?” zei hij. “Mark neemt zijn nieuwe vriendin mee, Sophie. Kunnen we haar ook meteen beter leren kennen.” Ik kende Mark al jaren, ik was zelfs nog op zijn huwelijk met zijn eerste vrouw, maar Sophie had ik nog nooit ontmoet. Op haar profielfoto’s op Instagram zag ik een knappe vrouw van begin veertig, met lang blond haar en een stralende lach. Een tikje intimiderend, dacht ik nog, maar ik zei er niks van.

Eerste indruk

Op de dag van vertrek verzamelden we bij ons huis. Toen Sophie uit de auto stapte, snapte ik meteen waarom Tom de weken ervoor extra vaak naar de sportschool was geweest. Ze was nóg mooier in het echt: zongebruinde huid, korte spijkershort, grote zonnebril. “Wat leuk om je te ontmoeten,” zei ik vriendelijk. “Ja, gezellig,” antwoordde ze. Haar stem had iets lichts, iets meisjesachtigs. Tijdens de rit naar Frankrijk zat Tom naast haar achterin, want, zo zei hij, “dan kan Bas lekker naast jou zitten om te navigeren.” Ik vond het al een beetje raar, maar wilde de sfeer niet verpesten.

De eerste dagen

Ons vakantiehuis lag op loopafstand van het strand. De eerste avond aten we op het terras. Tom nam meteen de rol van entertainer op zich: verhalen vertellen, grappen maken, wijn inschenken. Maar zijn blik ging opvallend vaak richting Sophie. “Wil jij nog een glas?” vroeg hij haar steeds, terwijl mijn glas leeg voor hem stond. “Hij is duidelijk in zijn element,” fluisterde Marieke met een knipoog naar mij. Ik lachte wat, maar van binnen voelde ik me heel ongemakkelijk.

Zijn nieuwe ‘project’

De volgende dagen viel het me steeds meer op: Tom wilde wel heel veel met Sophie doen. Als we gingen zwemmen, bood hij aan om haar luchtbed op te blazen. Bij de markt droeg hij haar tas met boodschappen. En als we op het strand lagen, bood hij zelfs aan om haar rug in te smeren toen Mark al in het water lag. Toen ik daar iets van zei, lachte hij het weg. “Doe niet zo jaloers, ik help gewoon even. Jij wil toch ook niet verbranden en Mark ligt toch al in het water?” Ik was zo perplext dat ik gewoon niet wist wat ik moest zeggen. Ik zag zijn ogen wel over haar sportieve lijf glijden. Ze bleven ook net wat langer hangen bij het bovenstukje van haar zwarte bikini. Met een ruk trok ik mijn pareo over mijn badpak, me opeens zeer bewust van het feit dat ik minstens 15 kilo zwaarder was dan Sophie.

Het avondeten-incident

Op dag vier besloten we zelf te koken. Terwijl ik in de keuken stond, kwam Tom binnen.
“Ik ga even met Sophie naar de supermarkt, dan kan zij kiezen wat we voor dessert hebben.”Ik beet mijn lip stuk. “Je kan toch ook gewoon even vragen wat ík wil maken?” zei ik bits. Hij keek verbaasd. “Jij bent toch druk hier? Maak je niet zo druk, schat.” Ze kwamen terug met een fles dure dessertwijn en een luxe ijstaart. Ik hield me stil aan tafel, maar het knaagde aan me.

Marieke ziet het ook

Later die avond zat ik met Marieke op het balkon. “Het ligt niet aan jou,” zei ze voorzichtig. “Ik zie ook wel dat Tom wel erg graag naar Sophie trekt.” Die bevestiging luchtte op, maar het maakte me nog bozer dan ik me diep van binnen al voelde. Ik was dus niet gek of overgevoelig en dat Tom zich als een verliefde puber gedroeg was ook wel duidelijk voor de anderen. Ik schaamde me gewoon voor het gedrag van mijn eigen vent.

De excursie

Een paar dagen later gingen we met z’n allen naar een naburig stadje. Op de boulevard bleef ik even stilstaan bij een sieradenkraam. Ik dacht dat Tom alleen achter me stond, maar toen ik omkeek, zag ik hem naast Sophie staan, hun hoofden dicht bij elkaar. Ze lachten om iets wat ik niet kon horen. Ik voelde een steek in mijn buik. Niet eens per se omdat ik dacht dat er écht iets speelde, maar omdat ik me totaal buitengesloten voelde en compleet voor schut gezet.

Het breekpunt

Die avond speelde er een bandje op het dorpsplein. We zaten met z’n allen op een terrasje te kijken. Tom stelde voor om te dansen. Niet met mij, maar met Sophie. Ik wist niet wat ik hoorde, Tom wilde nooit met mij de dansvloer op. “Kom op, jij houdt toch van dansen?” lachte hij naar haar. Ze aarzelde even en keek naar Mark, maar ging toen toch mee. Ik zat daarmaar, tussen Bas en Marieke in, te kijken hoe mijn man draaide en lachte met een vrouw die hij een week geleden nog niet eens kende. Toen ze terugkwamen, kon ik mijn mond niet meer houden. “Toch bijzonder voor een man die niet van dansen houdt” zei ik smalend, terwijl ik hem indringend aankeek. Tom trok zijn wenkbrauwen op. “Doe normaal, we hebben gewoon lol, toch?” “Ja, maar met mij wil je nooit dansen, weet je nog?” Hij rolde met zijn ogen en nam een slok bier.

De laatste dagen

De sfeer was vanaf dat moment om te snijden. Tom deed wat afstandelijker tegen Sophie, maar ook tegen mij. Ik voelde me schuldig dat ik de avond verpest had, maar ik was ook opgelucht dat ik eindelijk iets had gezegd. Op de terugweg de volgende dag, zat ik naast hem in de auto, maar het bleef stil tussen ons. Thuisgekomen pakte iedereen snel zijn spullen en zeiden we elkaar gedag met de woorden dat we het volgend jaar weer zouden doen. Maar daar gaf ik geen antwoord op. Sophie gaf me een vluchtige knuffel. “Leuk je te leren kennen,” zei ze. Ik glimlachte beleefd, maar van binnen kookte ik van woede. Ze kon er weliswaar niets aan doen dat Tom zo aan haar wilde kleven, maar toch. Het maakte dat ik me de hele vakantie te dik, oud en afgeschreven voelde.

Thuis

De eerste dagen na de vakantie spraken Tom en ik nauwelijks over wat er gebeurd was. Tot ik het op een avond niet meer hield. “Besef je wel wat je me hebt aangedaan, barstte ik opeens uit toen we samen onderuitgezakt voor de televisie zaten. “Alsof ik er niet was. Je had alleen maar oog voor haar.” Tom wist meteen waar ik het over had, maar haalde zijn schouders op. “Jij overdrijft. Het was gewoon gezellig.” Zei hij nors. “Voor jou misschien,” zei ik. “Voor mij was het een rotvakantie.” Opeens liepen de tranen over mijn wangen. Daar schrok hij van en dat opende het gesprek wel een beetje. Hij beloofde uiteindelijk wel dat hij zich op de vlakte zou houden bij Sophie als we elkaar weer zouden zien. Maar diep van binnen bleef er iets knagen. Want ik had in die tien dagen gezien hoe makkelijk hij mijn aanwezigheid vergat als er iemand nieuws en stralends in beeld kwam. En dat gevoel, dat is moeilijk zomaar weg te praten.