LEUKE GORDON, BESTE ANGELA

 

 

Het begon allemaal met Angela de Jong, mijn reden om het Algemeen Dagblad in liefde weer op te nemen. Als ik ’s ochtends de kranten (dat zijn er drie) uit de postbus graai, is Angela de eerste die ik lees.

 

 

Omdat ze durft. Ze zegt wat ze denkt en ze heeft er lak aan wat anderen daar weer van vinden. Enter: de perfecte recensent. Wat zat ze daar stevig en stoïcijns naast Peter R. (waarom toch altijd maar die R.?) de Vries toen hij het opnam voor Twan Huys en RTL Late Night en Angela, nou ja, Angela niet. Ze had gelijk want Twan is een goede journalist, maar de jas die hem past als talkshowhost, die jas moet nog geshopt worden, zal ik maar zeggen. En Peter R. (ja, nou doe ik het ook) kon nog zo nasaal en neerbuigend uithalen, geen klier in de oksel van Angela die daar onrustig van werd.

 

Omdat Angela ineens een beetje in de hoek van het gefrustreerde sufferdje wordt geduwd wil ik even een zijpaadje bewandelen en vertellen dat Angela twee universitaire studies heeft gevolgd en ook nog eens als tweede vrouw De Slimste Mens heeft gewonnen. Bovendien is ze twintig kilo afgevallen en moet ik bekennen dat het bijvoeglijk naamwoord ‘knap’ bij me omhoog kwam toen ik haar vrijdag bij Jinek zag zitten. Afijn. Terug naar de kern.

 

Angela heeft een mening. Elke dag. Meestal ben ik het met haar eens. Over het bejubelde Judas bijvoorbeeld. Ik durfde bijna niet te zeggen wat ik vond, tot ik Angela’s beschouwing las. De TV kantine. Ik sloeg ook even een hand voor mijn mond en onderdrukte een ohoo-tje toen ik haar bijdrage van vandaag las. Dat je durft te zeggen dat Wendy over haar top heen is, vind ik op zijn zachtst gezegd gedurfd. Ook omdat ik het daar totaal niet mee eens ben. En ook niet met het feit dat Gordon zijn beste tijd heeft gehad. Geef me zijn grappen en mijn dag is goed. En Wendy is wat mij betreft een van de grootste presentatrices die we hebben. Dat een programma minder scoort vind ik niet haar falen. Maar afijn, dat is mijn mening.

 

Wat ik wel deel met Angela is dat de grote verhuistruc van de ene zender naar de andere geen garantie voor succes is. Dat heeft John de Mol inderdaad eerder gedaan met de zender TV10 en Sport 7 en dat is helaas niet helemaal gelukt. John wil het oude Tros-gevoel terugbrengen, dus in dat licht zijn gevestigde namen niet zo’n gekke keuze, lijkt me. Maar dat de kijker niet te koop is, dat is bekend. Er gebeurt iets in medialand, John steekt zijn nek uit en dat alleen al verdient applaus, want hij zou ook iets anders kunnen doen. Miljoentjes tellen bijvoorbeeld.

 

Mijn mening. Angela heeft die van haar en het heerlijke aan haar vind ik dat ze hem deelt. En ze bovendien niet te bescheten om ervoor uit te komen. De meeste journalisten dopen thuis hun pen in het zuur, drukken op ‘verzenden’ en gaan dan lekker anoniem de straat op. Zo niet Angela. Zij recht de rug en gaat live de leeuwenkuil in. Dat vind ik dapper. Want daar in die tv-studio’s kom je, zeker met haar schrijffrequentie, altijd wel iemand tegen waar je eens iets minder vriendelijks over hebt gezegd. Dat heeft volgens mij niets met ijdelheid te maken, maar wel met lef.

 

Lieve Gordon, in de hoop dat je me niet haat, wil ik toch iets zeggen. Jij bent juist zo leuk omdat je altijd zegt waar het op staat. Hatsekiedee. Geen filters, of in ieder geval niet heel veel. Vind je iets leuk, zeg je het. Ben je boos, dan ruiken we dat op honderd meter afstand. In de kern verschil je misschien niet zo heel veel van Angela. Want ook zij heeft een mening en ook zij is af en toe even lekker niet politiek correct.

 

Weet je wat mij een top-format lijkt? Gordon en Angela. Jullie zijn gewoon de nieuwe Geer en Goor. En mag ik er dan een stukje over schrijven? Ik beloof je nu al dat het jubelend wordt.

Door: May-Britt Mobach

Fotografie: Esmée Franken. Visagie: Charlotte van Gulik, Haar: Isabella Greuter

Afbeelding van May-Britt Mobach