songfestivalfeest
songfestivalfeest

Ga wat doen met je leven!

 

Als mijn hond Ceesje en ik elkaar zouden kunnen verstaan, hadden we waarschijnlijk dit soort gesprekken…

 

‘Hemeltjelief, wat ben jij toch saai! Geen idee wat je de hele tijd zit te doen op dat apparaat met die appel, maar je vindt het toch niet erg dat ik in de tussentijd even wat hapjes uit de bank genomen heb hè? Ik moet toch wat, verveel me kapot.’

 

‘Begrijp jij nou echt niet dat ik niet voor jodocus in de keuken naar je ga zitten staren? Ik verrek al uren van de honger en jij doet alsof je neus bloedt. Dat is toch geen doen zo? En nu ik je toch spreek: wat ik ook niet snap is dat je nog steeds niet door hebt dat ik dus echt niet ga plassen op nat gras, weet je wel hoe dat voelt aan je voeten als je net wakker bent?’

 

Ze kijkt me aan alsof ze serieus niet kan geloven dat ze bij mij terechtgekomen is in dit hondenleven

 

Als die vertaalapp voor honden er straks is, dat schijnt een kwestie van tijd te zijn, dan zal dit wel zo ongeveer zijn wat mijn Ceesje me te melden heeft, want ze kijkt me af en toe aan, met die melancholieke blik van haar, alsof ze serieus niet kan geloven dat ze uitgerekend bij mij terechtgekomen is in dit hondenleven. Terwijl ik me nog zo voorgenomen had om niet zo’n alleenstaand 50+ vrouwtje dat tegen haar hondje praat te worden, klets ik gewoon terug, de hele dag door.

 

‘Cees, opzouten, zie je niet dat ik zit te werken? Ga weg met dat opdringerige pootje van je. Nee, je hoeft niet te helpen. Ik doe dit voor jou, met het geld dat ik hier mee verdien, betaal ik die peperdure anti-allergiepillen van je en dat speciale voer van de hondenjuwelier.’

 

‘Ceesje, waar ben je mee bezig?’ Je hebt een uur geleden nog gegeten, probeer je me soms gek te maken, ga je moeder pesten. O nee, dat ben ik. Ga uit die keuken, ga gewoon wat doen met je leven, iets nuttigs, uit het raam kijken ofzo, of hysterisch blaffen tegen die Deense dog!’

 

‘Zo lekkere truttebel van me, noemde die puppytrainster je hoogbegaafd, nou volgens mij heb je nul hersencellen, anders was je nooit in die dooie vis gaan rollen.’

 

Beetje zo’n bijdehand bejaard stel dat de hele dag kibbelt zijn we geworden. Maar met de liefde zit het wel snor, dat is een kwestie van non-verbale communicatie, daar hebben we geen app bij nodig hoor, Cees en ik…

Door: Redactie Franska.nl

Afbeelding van Redactie Franska.nl