KNAPPE MANNEN DIE JE INSMEREN en masseren?

 

Dat wil Tineke wel. En misschien kunnen ze dan meteen wat fruit rondbrengen. Allemaal voor je eigen gezondheid, toch?

 

Wat ik vanmorgen nou weer las: er worden insmeerteams ingezet op festivals, tegenwoordig. We hebben heden ten dage naar het schijnt (of: hét?… de zon in dit geval) iets te vaak mooi weer. Maar we hebben tegelijkertijd te weinig aandacht voor onze gezondheid. Vandaar dat het aantal te nemen maatregelen bij samenkomsten van mensen (net als de temperatuur) in snel tempo stijgt. 

 

Zo kwamen er op plekken waar mensen samenkruipen al eerder extra waterpunten, plus luifels voor wat schaduw. Een beetje zoals we dat voor schaapjes in weilanden altijd al regelden bij warm weer. Maar nu zijn er dus ook… jawel!… insmeerteams op festivals!!! En de organisatie van het festival Mysteryland ging er dit weekend mee van start vanwege de extreme hitte.

 

Wel handig hoor! Zeker voor de al wat ouderen onder ons die helemaal niet gewend zijn om te smeren. Jongeren hebben die gewoonte vaak al aangeleerd gekregen, maar bij de ouderen zit dat gesmeer er nog niet zo in. 

 

Als je dus geen partner meer hebt, en ook niet zo goed meer bij je rug kunt, dan raad ik je aan om voortaan naar festivals te gaan om de boel te laten insmeren. Ik verwacht drie dagen protest van de jongelui daar, maar daarna raken ze er vast wel snel aan gewend. 

 

En mag ik dan meteen even pleiten voor een paar goed uitziende heren in zo’n smeerteam? En kunnen die dan ook eerst leren masseren, voordat ze worden ingezet? 

 

Want niet alleen een goed beschermde huid is goed voor de gezondheid, ook soepele spieren zijn dat! En ook dát vergeten we soms weleens. 

 

Ik zie dus geen enkele reden om het één wel aan te bieden op festivals, en het ander niet. 

 

Trouwens, een goed gevulde maag is, in combinatie met al dat gehos, óók een prettige zaak. Zeker als er ook nog een lekker biertje of wijntje bij kan worden genuttigd. 

 

 

Misschien kunnen ze dus ook nog wat prettig ogende heren inzetten die wat fruit gaan rondbrengen. Ik vergeet dat namelijk ook af en toe. En als ik er wel aan zou denken dan zou ik dat nu nooit meer toegeven, omdat ik daarmee waarschijnlijk de kans op fruitdragende mooiboys op festivals verklein. 

 

Ik ben er trouwens van overtuigd dat mijn vriendinnen die nu al wat saai beginnen te worden, en dus veel te vaak thuis op de bank blijven hangen, dan ook weer zin krijgen in zo’n festivalletje. Je haalt er dus ook veel eenzame “middelbaren” mee van de bank, want die komen hierdoor echt wel weer in actie, denk ik. 

 

Waarmee we meteen het “te weinig bewegen” onder handen nemen, plus de toenemende eenzaamheid tegengaan. En gezien al deze voordelen bij elkaar, denk ik dat het – in het kader van de daaruit voortvloeiende vermindering van zorgkosten – ook best een goed idee is om die festivals dan gratis toegankelijk te maken. 

 

Je moet alleen nog een beetje uitkijken voor je oren, heb ik begrepen. Gehoorbescherming schijnt op festivals geen kwaad te kunnen, maar volgens mij hebben ze dat op die feesten altijd al op of in. 

 

Nou… ik wilde hier eerst eigenlijk gaan pleiten voor gratis gehoorbescherming voor juist de omgeving van festivals, maar ik moet mijn hand maar niet overspelen, denk ik. Dus dat laat ik dan maar even zitten. 

 

Er moet toch íets blijven zitten tussen al die hossende, gladde vrouwen die je straks op festivals gaat zien.  

 

Door: Tineke

Tineke is schrijfster van de boeken “Toch?” en “Stof Genoeg” en ze blogt ook zo nu en dan. Ze woont op het platteland met één (leuke) man, twee (lieve) kinderen, drie (onbespeelde) muziekinstrumenten, vier (wisselende) mantelzorgprojecten, een (bijna) vijfde boek, haar zesde (luie) kat, en (dus) ongeveer zeven muizen.

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Tineke