‘Mam, vindt papa jou nog wel lief?’ vroeg de kleuter, van pak ‘m beet vier jaar aan zijn moeder. Dat was in de rij bij de bloemenwinkel afgelopen zaterdag, toen het vies miezerig en waterkoud was. Veel dames wilden blijkbaar voor het weekend nog een bos tulpen scoren, om zo nog enigszins lente in huis te halen. Net als ik. En zo kreeg ik mee hoe de relatie van het jochie z’n ouders aan een dubbelcheck werd onderworpen door de dreumes zelf. Want ik stond vlak achter hen bij de kassa.
Tik op de kont
De moeder schoot in de lach en zei zachtjes dat papa haar echt nog heel lief vond. En zij ook nog steeds dol op papa was. Ik zag het jongetje bedenkelijk kijken. Hij had duidelijk zijn twijfels. Even bleef het stil. Toen haalde hij uit en gaf zijn moeder een flinke tik op de kont.
Niet lief
‘Hé, wat doe je nu?’ De moeder keek het jongetje verbaasd, ietwat bozig aan. Het jongetje keek zonodig nog verbaasder om de verbaasde blik van zijn mama. Ze begrepen elkaar duidelijk niet. En ik -die de situatie gade zat te slaan- snapte eigenlijk ook geen bal van de actie van het jongetje. ‘Dat is niet lief van je’, fluisterde de moeder.
Conclusie
‘Nou, dan vindt papa jou dus ook niet lief’, concludeerde het jongetje fluisterend terug. ‘En heb jij tegen mij gelogen en liegen mag niet. Zijn mama begreep er nog steeds geen klap van. En dat zei ze ook tegen haar zoontje. Maar ze waren bijna aan de beurt bij de kassa en dus moest het vraagstuk opgeschoven worden tot naar,wellicht, in de auto.
Zo. Dus.
Dit duurde echter nog even, omdat er iemand voorkroop die blijkbaar vond dat dat terecht was. De moeder haalde haar schouders op en vond het best. Zij knikte naar het jongetje en liet de tik op haar achterwerk rusten. Maar dat deed het jochie niet.Niet dat hij nogmaals uithaalde, maar hij zei wel -duidelijk genoeg voor mij ook- dat papa haar vanochtend een pets op de billen had gegeven. En dat had hij gezien. Zo. Dus.
Goed verhaal
‘Aha!’ knikte de (leuke!) moeder, die haar schaterlach niet onderdrukte en haar zoontje door zijn krullen woelde. ‘Nu begrijp ik jou.’ Maar nu snapte het jongetje er weer niets van. Het werd de hoogste tijd om af te rekenen. Thuis zou er vast een goed verhaal komen.
