Stap voor stap, wandelen helpt bij het verwerken van verlies.
Rouw heeft veel vormen, maar de kern is dat je afscheid moet nemen van iets of iemand. Dit kan bij het verlies van een dierbare zijn, maar bestaat ook in de vorm van liefdesverdriet, onvruchtbaarheid of een leven dat je voor ogen had en er uiteindelijk toch niet van gaat komen. Rouw kent allerlei fases, maar hoe kom je door zoiets heen? Wandelend, zeggen experts.
Als ik wandel, dan lijkt er pas ruimte te ontstaan in mijn hoofd. Normaal dender ik de hele dag door. Hier een koffietje met een vriendin, daar nog een afspraak voor mijn werk, even sporten en de dag is alweer voorbij. Een uitstekende manier om maar niet bezig te zijn met je gevoelens of om naar jezelf te moeten luisteren. Maar op het moment dat ik wandel, dan is het bijna alsof er bij elke stap allerlei luikjes opengaan. En achter één luikje zit een waterval aan tranen verstopt.
Grienen in het park
Het komt dus best vaak voor dat ik met de tranen over mijn wangen door het bos of een park loop. Best gênant als je daar de buurman met zijn twee honden tegenkomt en jij weer eens een potje loopt te grienen. Het is heus niet omdat ik nog aan stukken lig van verdriet, maar meer omdat mijn lichaam en hoofd op dat moment lijken te denken dat het tijd is om weer eens wat emoties te verwerken. Ik las in het boek van Yeliz Ciçek dat zij in een tijd van een groot afscheid in haar leven vooral onder de douche huilde. Een gekaderd kwartiertje om het verdriet er te laten zijn. Ik vond dat geniaal. Het resultaat was wel dat als ze de kraan maar opendraaide de tranen ook meteen kwamen. Ze noemde het een soort Pavlov-reactie. Ik heb dus mijn Pavlov-reactie tijdens het wandelen en dat zette me aan het denken. Is wandelen een goede manier om rouw te verwerken en wat is er nou precies zo heilzaam aan een wandeling maken?
Een hele bups studies wijzen erop dat wandelen kán helpen bij het verwerken van een verlies of een groot afscheid in je leven. De onderzoeken houden het niet alleen bij een ommetje maken, maar kijken naar het bredere geheel van het in beweging zijn. Denk dus ook eens aan yoga of hardlopen. Al wordt in de uitkomsten wandelen dan weer wel specifiek benoemd, want ‘het geeft een gevoel van een vrijheid om emoties te uiten’. Het lijkt me ook aannemelijker dat ik een traantje laat tijdens a walk in the park in plaats van bij de groepsles in de sportschool waar een trainer ondertussen in mijn oor tettert. Al moet ik daar, in alle eerlijkheid, soms ook een beetje van huilen.
Science says: wandelen helpt bij rouw
Hoe zit het dan precies met wandelen in combinatie met rouw? Veel onderzoeken tonen aan dat wandelen depressies en angsten helpt tegen te gaan. Dit zijn natuurlijk de gevoelens die ook in een rouwproces aan de orde zijn. Het is daarom een logisch gevolg dat het hier ook een gunstige uitwerking op heeft. Wandelen ontspant je lichaam letterlijk en haalt je uit een gemoedstoestand waarin emoties groot zijn. Het geeft ruimte in het hoofd voor verwerking en je neemt tegelijk ook wat afstand, zodat je de situatie op een andere manier kan bekijken.
Daar stopt het trouwens niet. Het heeft effect op je bovenkamer, maar uiteraard ook op je lichaam. Het in beweging zijn maakt endorfine aan. Een zogenaamd gelukshormoon én natuurlijke pijnstiller. Dit stofje onderdrukt pijnsignalen in de hersenen. Daarnaast is wandelen goed voor de bloedsomloop. Onderzoek toont ook aan dat in beweging zijn invloed heeft op je slaap. Wie in de rouw is weet dat slapen bijna als een luxe voelt. De uren plafonddienst lijken zich aaneen te rijgen. Als je een goede nacht maakt, dan voel je je de volgende dag een ander mens. Het verdriet is minder rauw, je overziet dingen beter en bent zelf rustiger.
De natuur in
Ga je aan de wandel? Dat is al een stap in de goede richting, maar neem ook zeker even je omgeving mee. Het is bewezen dat tien minuten in de natuur al een rustgevende uitwerking heeft op de mens. Maak daarom die wandeling tussen de weilanden, in het bos of aan het strand. De uitwerking is groter en positiever dan dat je door de stad loopt met een boel prikkels om je heen. Ik wandel ook een stuk rustiger als ik niet om de haverklap bijna wordt aangereden door een fatbike.
Je hoeft niet meteen een compleet wandelschema op te stellen. Met tien tot dertig minuten per dag profiteer je al van de uitwerking van een wandeling. De iets stevigere berekening voor een optimaal resultaat is 150 minuten per week. Daar kom je al makkelijk aan als je vijf dagen een half uurtje de natuur in wandelt. En daarbij is huilen dus gewoon toegestaan.
