Heim­wee naar de gehakt­ballen van mijn moeder

 

In mijn boekenkast zijn drie planken gevuld met kookboeken. Nigella Lawson, Donna Hay en Jamie Oliver hebben allemaal een plek. Maar oooh wat kan ik de kookkunsten van mijn moeder missen…

 

Naast die drie boekenplanken met hippe koks heb ik ook nog kookboeken over de Franse, Italiaanse, Zuid-Afrikaanse of Aziatische keuken. Ik draai m’n hand dus niet om voor een boboti, een romige risotto of een pokébowl. Maar een simpele gehaktbal braden is voor mij een brug te ver.

 

En dan bedoel ik de gehaktballen van mijn moeder. Ik krijg het gewoon niet voor elkaar, wat ik ook doe. In de roomboter of de Croma, in de gietijzeren Creuset of in een antiaanbakpannetje van Tefal. Het smaakt gewoon niet hetzelfde. En soms heb ik er zo’n ongelofelijke trek in. Zo’n goeie gehaktbal met een stamppotje van andijvie. Daar kan ik echt heimwee naar hebben.

 

Toen ik op kamers ging merkte ik pas hoe lekker we thuis altijd aten. Ik lette er nooit zo op hoe mijn moeder dat deed. Ik ging gewoon aan tafel zitten als ze riep dat het eten klaar was. Ik had werkelijk geen idee hoeveel tijd het eigenlijk kostte om die dagelijkse maaltijd klaar te maken. Boodschappen doen, voorbereiden, koken. Ik vond het allemaal heel normaal.

 

Tot ik dus op kamers woonde en zelf in de keuken stond te klooien. Want natuurlijk mislukte alles. De rijst werd niet gaar, de aardappelen kookten droog en nooit smaakten de gehaktballen zoals thuis. Ooit aten we zelfs op mijn verzoek op kerstavond bij mijn ouders thuis lekkere andijviestamppot met die bal gehakt en zelfgemaakte appelmoes. Ik hoefde helemaal geen Thais of sushi. Die bal was voor mij de hemel.

 

Gelukkig komt mijn moeder nog regelmatig naar mijn huis in Haarlem en dan zorgt ze graag voor het eten. Drie keer raden wat er dan op tafel komt… Juist ja! 

 

Door: Irene Smit

Irene is redacteur bij Franska.nl. Met haar man, twee pubers en een teckel woont ze in Haarlem. Ze zou graag willen zingen als Ella Fitzgerald en koken als Nigella Lawson. Tot het zover is, blijft ze lekker schrijven over allerlei zaken die haar verbazen.

Afbeelding van Irene Smit