Zijn ouders leggen de lat hoog en verwachten veel van hem. Zijn middelbare schooldiploma haalde hij dankzij de diepe zakken van pappa die hem van de ene privéschool naar de andere examentraining stuurde en toen nog deed hij er twee jaar langer over dan ervoor stond. Nadat die martelgang eindelijk achter de rug was volgde er een jaartje Spanje om de taal te leren, maar halverwege kwam hij terug naar huis. Het verhaal was dat hij dodelijk vermoeid was en dat zijn moeder de ziekte van Pfeiffer vermoedde – wat overigens nooit bevestigd werd. Eenmaal weer thuis bleef hij thuis en wat er van zijn studie Spaans was geworden bleef in het ongewisse. Vanaf dat moment werd hij wel achter zijn vodden gezeten om werk te maken van het kiezen van een studie. Na nog eens een gemist jaar omdat hij zich te laat had aangemeld startte hij uiteindelijk met een studie economie. Omdat het vooral door het vak wiskunde was dat hij zo lang over zijn middelbare school had gedaan, leek die keuze niet voor de hand te liggen. En inderdaad bleven resultaten uit.
Zijn ouders hadden er beter aan gedaan als ze lat niet zo hoog hadden gelegd – denken wij. Want zijn schoolcarrière heeft zijn zelfvertrouwen bepaald geen goed gedaan en een universitaire studie zit er voor hem simpelweg niet in – vermoeden wij. Deze jongen was veel beter af geweest als hij een vak had geleerd waarbij hij het meer van zijn handen dan van zijn hoofd had moeten hebben. Misschien moest hij alsnog switchen want hij zal toch íets moeten doen om invulling aan zijn leven te geven en een toekomst op te bouwen. De roep om loodgieters, om maar eens een voorbeeld te noemen, is enorm. En een beetje loodgieter verdient al snel 500 euro per dag en met wat handelsgeest, kunnen het er ook 1000 worden. Dat is overigens meer dan een jonge advocaat verdient, zo riep Sander Schimmelpenninck jaren geleden al in de talkshow van Jeroen Pauw. Want zie maar eens een vakman te vinden als je lekkage hebt. Als je er niet via via aan kunt komen, ben je aangewezen op klusplatforms als Werkspot en daar hangt een prijskaartje aan. Zeker in geval van een spoedje zijn uurtarieven van 130 euro geen uitzondering en dat is dan nog exclusief de voorrijkosten.
Een elektricien vinden als je die nodig hebt, van hetzelfde laken een pak. Bij ons ontstond er op de zondag voor de kerst, kortsluiting in de keuken waardoor de ijskast, oven én vriezer eruit lagen. Dankzij een spoedservice stond er binnen no time een vakman op de stoep en dat was een enorm pak van ons hart omdat wij het kerstdiner al in rook op zagen gaan. De jongen die ons uit de brand kwam helpen deed dat razendsnel en voor het bedrag wat we moesten neertellen hadden we ook buiten de deur kunnen eten met de kerst. Zijn moeder zag het eerst niet zo zitten, dat hij elektricien wilde worden, vertelde hij onder het kopje koffie dat we aanboden voordat hij zijn prijs had genoemd. Zijn zus studeerde gynaecologie, maar hij hield gewoon niet zo erg van leren. Hij was totaal in zijn element met een vak waarbij hij het meer van zijn handen dan van zijn hoofd moet hebben en dat was hem aan te zien. De jongen blaakte van zelfvertrouwen.’
