Sommige films hebben meteen dat decembergevoel, en Goodbye June is er zo één. Vanaf 24 december staat hij op Netflix en geloof me: dit is zo’n verhaal waarbij je automatisch een dekentje pakt.

In Goodbye June volgen we een gezin dat eigenlijk net iets te goed weet hoe je elkaar kunt missen, ook al zit je aan dezelfde eettafel. Vier volwassen kinderen, een vader met een hoofd vol zorgen en een moeder — June — die merkt dat ze tijd tekort komt. In plaats van drama kiest ze voor eerlijkheid, humor en een zacht soort rebellie: ze wil zélf bepalen hoe ze afscheid neemt.

En ja, dat klinkt zwaar, maar de film is verrassend warm. De familieleden zijn net zo rommelig en herkenbaar als de onze: met oude steken onder water, liefdevol ongemak en dat soort stiltes waarvan je precies weet wat er níet wordt gezegd. Het is precies dat huiselijke, dat zachte, dat ‘zó doet mijn familie het ook’-gevoel dat de film zo mooi maakt.

Ook leuk om te weten: Goodbye June is het regiedebuut van Kate Winslet, die bovendien samenwerkt met haar zoon, die het script schreef. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de cast vol grote namen zoals Helen Mirren en Toni Collette. Het voelt een beetje alsof je een kerstfilm kijkt die toevallig door Hollywood royalty gemaakt is.

Waarom kijken? Omdat het zo’n film is die je herkent, die je even doet slikken maar vooral verwarmt. Perfect voor een avond waarop je zin hebt in iets zachts, liefs en een tikje confronterends.

Dekentje, thee, Goodbye June — helemaal goed.