‘Ah, jij bent dus de zus van Martin’, concludeerde de opdrachtgever voor wiens bedrijf ik de webteksten ging schrijven. ‘Klopt’, beaamde ik. ‘Dat wil zeggen; zusje. Ik ben Martin’s zusje, niet zijn zus’, benadrukte ik. Hij dacht dat ik een grapje maakte. De meneer zei zelfs dat ik echt humor had. Hij bekeek mijn kop toen ik zei dat mijn broer uit 1970 stamt en ik uit 1972. ‘Wat dacht jij dan?’ vroeg ik ook nog.
Lekker dan
Eerlijk was hij wel, want hij dacht dat ik aan de andere kant van de 55 zat. Nou, lekker dan. Ik stelde voor om ons over de webteksten te buigen waar hij nogal haast mee had. En daar was het onderwerp mee afgedaan.
Best ijdel
Maar natuurlijk zat het me niet lekker. En natuurlijk onderwierp ik mijn gezicht aan een grondige inspectie in de spiegel toen ik thuis kwam. Ik ben vrouw en best ijdel en vind het niet leuk om een paar jaar ouder ingeschat te worden. Door een knappe knaap van medio dertig. En al helemaal niet nu ik al een paar maanden gestopt ben met roken, drie keer in de week sport en er volgens mij een stuk gezonder uitzie dan toen ik dat allemaal nog niet deed.
Vollemaansgezicht
Toch duurde deze frustratie niet lang, want een paar dagen na dit misverstand appte een oud-zwemgenootje van mij een foto van haar gezicht. Ze was echt verdrietig omdat ze een zogeheten vollemaansgelaat had gekregen door prednisolon. Nou, die troep slik je niet zomaar. Daar gaat heel veel -in haar geval- reumatische pijn aan vooraf.
Niet veel goeds
Ik schrok echt. Want nog geen jaar geleden was dit zwemgenootje een absoluut stuk. Met een knap, vrolijk gezicht en een gespierd lichaam. En zo snel kan het dus gaan. Het ene moment ben je gezond en mag je, ook al ben je wat ouder, nog steeds rekenen op bewonderende blikken. Nog geen jaar later kan de wereld er heel anders uitzien. Jouw wereld en daarmee ook jouw uiterlijk. Ik had en heb echt met haar te doen. Omdat ze voorlopig nog niet van de medicatie af is. Als ze er al af komt, want de ziekte voorspelt niet veel goeds.
Wees blij Jo
En dus sta ik weer met beide benen op de grond. En ben ik dankbaar voor een gezond lijf en een fris hoofd. Ook al word ik geschat op de zus van, in plaat van het zusje. Wat maakt het toch ook uit.
