Fuck de kersttradities

 

Van de week zat ik in de tram, hoorde ik dit gesprek van twee vrouwen over hun komende kerst. Gezellige feestdagen?  

 

Het is lang niet altijd dennengeur en maneschijn met kerst. Blijkbaar rust er nog een behoorlijk taboe op om uit de kast te komen en te zeggen hoe je deze dagen eigenlijk door wil brengen en hoe zeer zeker niet. Deze dames namen in ieder geval geen blad voor de mond. Fuck de kerst!

 

‘Maanden geleden is die k..kerst al geclaimd door zijn familie met een dagvullend programma. We moeten al om één uur opdraven. En dan moet ik eerst nog twee uur in de auto zitten. Lekker dan. Ik ben al gaar voor het feest überhaupt begonnen is.’

 

‘Jij moet niet zeuren. Jij hebt alleen met je eigen familie te maken. Ik zit met m’n gescheiden schoonmoeder. Dus altijd dat gezeur over haar ex-man, mijn schoonvader. Omdat we het allemaal zo druk hebben, zien we elkaar niet zo vaak. Dus om met kerst bij elkaar te zijn is zogenaamd “gezellig”. Om de boel nog veel ingewikkelder te maken: mijn zwager is inmiddels ook gescheiden. Zijn nieuwe vriendin en stiefkind… verschrikkelijk. Niet te doen gewoon.’

 

‘Echt hè? Ik zit met twee schoondochters die elkaar niet kunnen luchten of zien. Alleen al daarom hoop ik dat de verkering van mijn jongens weer overgaat.’

 

‘Eigenlijk haat ik kerst. Altijd al gehad. Mijn vader was aan de drank. Het waren de enige dagen in het jaar dat we als gezin met z’n allen aan één tafel aten. Op van de zenuwen want je wist maar nooit wat er ging gebeuren. In mijn schoonfamilie zit ook een aantal drankorgels en ik kan er helemaal niet tegen om nuchter tussen die lui te zitten die na het zoveelste glas wijn steeds harder om hun eigen grappen gaan zitten lachen.’

 

‘Moet jij ook altijd kalkoen eten? Mijn schoonmoeder kan totaal niet koken, maar ieder jaar zet dat mens weer een vogel van drie kilo in de oven. Ik droom dan van een patatje mayo met een lekkere kalfskroket. Maar moet het doen met een halfgaar stukje filet en laffe kastanjepuree uit blik.’

 

‘Vroeger toen ik nog alleen was ging ik met mijn beste vriendin op tweede kerstdag naar Antwerpen. We waren altijd elkaars beste excuus om het in elk geval één kerstdag gezellig te hebben. Nu probeer ik te vluchten naar een warm eiland. Maar dat is nog niet zo makkelijk want die bestemmingen zijn met de feestdagen stervensduur en mijn man wil niet met me mee.’

 

‘Sinds een paar jaar bezoek ik op kerstavond een eenzame tante die al jaren weduwe is. Die vraagt als ik naar huis ga al: ‘Volgend jaar doen we het weer, toch? Zo gezellig!’ Nou, durf dan maar eens nee te zeggen.’

 

‘Wat erg hè. Doen mijn buren ook. Als ik op tweede kerstdag even bij ze op de koffie ga. Voor ik weer thuis ben staat het alweer in hun agenda voor volgend jaar. De rest van hun bezoek mag pas komen nadat ik ben geweest.’

 

‘O, ik moet er hier uit. Nou geniet van je dagen he? Maak er wat gezelligs van!’

Door: Irene Smit

Irene is redacteur bij Franska.nl. Met haar man, twee pubers en een teckel woont ze in Haarlem. Ze zou graag willen zingen als Ella Fitzgerald en koken als Nigella Lawson. Tot het zover is, blijft ze lekker schrijven over allerlei zaken die haar verbazen.

Afbeelding van Irene Smit