En dan is het september

De maanden juni, juli en augustus laten zich vergelijken met de vrijdag, zaterdag en zondag

brigitte beeld 14 feb

Als je de maanden van het jaar zou kunnen vergelijken met de dagen van de week, dan valt het weekend zonder twijfel in de zomermaanden. In juni vieren we de vrijdag, in juli is het zaterdag en augustus voelt als de zondag. De zomer is hoe dan ook de tijd van ijsjes eten op het strand, van een lekkere lange lunch op het terras aan het water en van lanterfanten en dagen zonder einde.

Maar net zoals het elke week weer maandag wordt, loopt ook augustus weer elk jaar ten einde en wordt het gewoon weer september en die maand, de maand waarin het gewone leven weer zijn beloop krijgt, hebben we afgetrapt. September symboliseert de overgang van de zomer naar de herfst (op het noordelijk halfrond) en staatvoor verandering en loslaten. Traditioneel is het de maand van de oogst – lees overvloed, dankbaarheid en afronding van groeicycli. En rond 21–23 september vindt de herfstequinox plaats, ofwel het moment waarop dag en nacht even lang zijn, een moment van harmonie en balans. September moedigt aan tot reflectie, bezinning en voorbereiding op de komende donkere maanden. We mijmeren nog wat na over wat geweest is en laten dan los wat onherroepelijk voorbijgaat.

Hoewel ik er niet tegenop zie, tegen de lange avonden die ons te wachten staan, stemt september me ook altijd  wat weemoedig. Want waar ik vleugels krijg van ontspruitend lentegroen en de eerste uitbundige zonnige dagen na de winter, vervullen de wegtrekkende vogels, het veranderende licht, de vallende blaadjes en de herfststormenme met melancholie. Het is een wat onbestemde gemoedstoestand van verlangen naar wat voorbij is. Een dubbel gevoel van iets wat onbereikbaar is en tegelijk troostrijk. Een zacht verdriet wat mooi mag zijn.

Maar dit weekend zomert deze zomer zonder einde nog fijn even door en kunnen we ons nog een keer te buiten gaan aan een lekkere lange, zondagse lunch op het terras aan het water. Dat doen we gretig en zo lang het kan. Net zo lang totdat het weer omslaat en ons meeneemt naar het najaar en daarna de winter in. En net zolang totdat de tijd de dagen van de week heeft weggetikt en het alweer vrijdag is.

Door: Brigitte Bormans

Brigitte werkte jarenlang als culinair journalist en schreef twee kookboeken. In 2004 werd ze directeur/eigenaar van Erfgoed Logies. Maar zonder schrijven kan ze niet. Gelukkig zag Franska wel iets in haar columns, kwam van het een het ander en mag er nu ook over andere zaken worden geschreven.

Afbeelding van Brigitte Bormans
newsletter image
newsletter close button newsletter image
Word jij ook gezellig
Franska vriendin?
Zo maak je kans op
prijzen en uitjes!