En dat is natuurlijk niet zonder reden: ik schaam me er best voor. Maar ja, het doet ook pijn. Heel erg, zelfs. En dat kan ik dan weer niet hardop zeggen, thuis. Mijn man en ik zijn al meer dan dertig jaar samen. Altijd blij met elkaar geweest en twee prachtige kinderen gekregen. Dat ik nu verga van de pijn en niet meer kan zitten op mijn billen… Dat slik ik maar in. Ik wil gewoon niet dat hij weet dat ik last heb van gigantische aambeien. Soms komt er ook wat bloed uit, ja.

Ja, ik durf het nauwelijks op te schrijven, zo erg vind ik het. Ze zijn echt groot. Ik heb tussen mijn billen hele bulten zitten. Grote ronde bulten, niets geen kleine plekjes. Ze zijn er sinds mijn zwangerschappen eigenlijk altijd geweest, maar vaak ook inwendig. Die doen dan pijn bij het poepen, maar verder niet zo. De laatste jaren zakt alles wat meer uit, merk ik. Je wordt toch ouder, hè. En ik kan met heel veel van het ouder worden leven, maar niet met deze grote ballen tussen mijn anus. Het doet ontzettend pijn bij het fietsen, of als ik lang moet zitten tijdens mijn kantoorbaan. Helaas is het niet echt een onderwerp dat je gezellig aankaart. Dus niemand weet het.

Ik heb wel eens een zalfje gehaald, maar dat werkt ook niet echt. Het gênante is vooral dat ik het tijdens de seks lastig vind. Ik ben bang dat mijn man het voelt of ziet en dat ik soort van word betrapt. Deze gezondheidskwaal is mijn geheim, niemand gaat het wat aan. Maar ik wil wel seksen met mijn man… Dus ik hou de kamer meestal maar donker en zorg ervoor dat hij niet op die plekken komt… Maar toch is dat ingewikkeld. Hij kan er zo ook geen rekening mee houden natuurlijk. Maar is het niet gewoon beter om dit soort ongemakkelijke kwalen geheim te houden voor de ander? Zo blijf ik wel wat meer sexy, toch?’