Al jaren laat ik mijn haar door N. knippen. Zij weet precies wat ik wel een vooral niet wil en snapt dat je mijn haar niet met een mes moet snijden maar gewoon met een schaar moet knippen. Ik hoef geen kleur of ingewikkelde serums op mijn hoofd en al helemaal geen haarlak na het drogen.
Altijd ga ik blij de deur uit en, ook heel fijn, ik betaal niet de hoofdprijs voor mijn knipbeurt.
Maar laatst was N. een tijdje uit de running en moest ik wel vreemdgaan. Ik belandde uiteindelijk bij een kapper die een vriendin had aangeraden. Echt een geweldige kapper, vond ze. Daar hoopte ik wel op, maar als ik het beeldige haar van mijn vriendin voor de geest haalde zou het vast wel goedkomen.
Maar wat ik niet wist was dat deze senior hairstylist, zoals hij zichzelf noemde, een tarief van ruim 70 euro voor alleen het knippen heel normaal vond. Daar kwam nog eens 25 euro bovenop als ik niet met nat haar naar buiten wilde en de stylist het dus nog even met de föhn en de Franse slag handdoekdroog blies. Nou vind ik 70 euro voor puntjes knippen al veel, maar dat er nog een los bedrag bovenop komt voor het drogen van je haar vond ik echt ronduit belachelijk. Je stuurt iemand na het knippen toch niet met nat haar naar buiten? Maar ja, ik zal al in de stoel en mijn haar was al geknipt, dus wat moet je?
Echt blij was ik al niet omdat m’n haar door de senior stylist dus wel met een mes was gesneden en hij ook vond dat er blijkbaar nodig een ingewikkeld serum in moest. Maar ik voelde me helemaal ongemakkelijk toen ik bij de kassa af moest rekenen. Prominent naast het pinapparaat stond een fooienpot. Met daarop de woorden: Dankjewel en een vergeelde foto van het hele kappersteam.
Jaaaa, dank je de koekoek dacht ik. Alsof 95 euro nog niet genoeg is voor bijpunten en vochtig haar. Bovendien is het geven van een fooi toch helemaal niet nodig. Want is iemands haar knippen dan een opeens een service? Dan kan ik wel aan de gang blijven. Of ben ik nou een knieperd?
