‘Carice van Houten is weer alleen en zielig’

Hoe een oud- collega mij op de vingers tikte om deze kop. En gelijk heeft ze.
Na jaren van radiostilte is Carice van Houten opeens weer volop in het nieuws. Niet vanwege een briljante rol in een film of omdat ze als milieuactivist meedeed aan een protest van Extinction Rebellion. Maar vanwege haar liefdesleven. Of beter gezegd het gebrek eraan, volgens de media.
Niet gelukkig
‘Veeleisend, 48 jaar en weer alleen…Wie kan Carice van Houten wel gelukkig maken’ kopte De Telegraaf gisteren online. Het artikel verwijst naar de commotie die ontstond toen de vader van haar kind, de Amerikaanse acteur Guy Pearce, in een interview stelde dat zijn ex-vrouw Kate Mestitz zijn grote liefde is. Dus niet Carice met wie hij samen een zoontje heeft. Speculatie alom hoe het nu toch zit tussen die twee tot ze gisteren op Instgram openheid van zaken gaf. Jawel ze houden van elkaar maar zijn al jaren geen stel meer. En nu vindt De Telegraaf Carice weer alleen en zielig. Want wie kan haar dan wel gelukkig maken?
Eenzaam kattenvrouwtje
Ik dacht in mijn onschuld alleen maar hoe ongezellig dat zou zijn. Alleen. Niemand tegen wie je aan kunt mekkeren over die vervelende collega, of voor je kookt omdat je nog even wilt sporten. Maar mijn oud-collega Wieke tikte me behoorlijk op de vingers over deze nogal ouderwetse gedachte. Terecht zegt ze dat dit soort artikelen nooit geschreven worden over de mannelijke collega’s van Carice. Mannen die al ook jaren alleen en gelukkig zijn en nooit als eenzaam kattenvrouwtje worden neergezet zoals dat bij bekende vrouwen om de haverklap gebeurt als hun relatie ophoudt en ze niet door een nieuwe prins gered wordt. Hoe sneu.
Geen troostprijs
Het is 2025 he?! Dus de meisjes die werden opgevoed met de slogan ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ (uit 1989) zijn inmiddels volwassen vrouwen die prima voor zichzelf kunnen zorgen. Die zijn financieel onafhankelijk en hoeven hun geluk dus niet aan een partner te hangen en daarom ook niet bij iemand hoeven te blijven die hen doodongelukkig maakt. Terecht dat Wieke mij even op de vingers tikt, want hoezo heb je een man nodig om gelukkig te zijn? Je bent toch zeker geen troostprijs?








