Beste Ingrid,
Hoewel wij niet van dezelfde politieke kleur zijn, ben je een vrouw en politica naar mijn hart. Ik mag wel zeggen dat ik oprechte bewondering koester voor je moed om het als enige van je partij op te durven nemen tegen baas Geert. Net als ik je doorzettingsvermogen bewonder om tot het einde te blijven knokken voor je plannen om het cellentekort in ons land op te lossen. Die plannen waren degelijk en goed doordacht. Ze waren realistisch en stonden als een huis. Geen zoveelste proefballonnetje op niks af of op voorhand onuitvoerbaar, kort door de bocht opzetje, maar goed beargumenteerd.
Dat je je niet uit het veld liet slaan toen je openlijk werd weggezet en afgepoeierd door baas Geert, daarvoor was moed nodig. Maar jij bleef trouw aan jezelf en stond je mannetje. Je knokte je erdoor heen. Schijnbaar onverschrokken en vol zelfvertrouwen omdat je niet veel anders kon. Want met tegenslag leerde je al heel jong om te gaan en dat moest ook wel. Want als meisje van 12 was verloor je je moeder en werd je vader tot overmaat van ramp doof. Alsof dat nog niet genoeg tegenslag was werd je later in je tienerjaren tot twee keer toe aangerand en nog weer wat later in je leven tot twee keer toe geconfronteerd met baarmoederhalskanker waar je gelukkig telkens van genas.
Dat je je na zoveel tegenslag niet zomaar door de eerste de beste blaaskaak omver laat blazen, past dan wel in het plaatje. Wat niet in het plaatje past is dat diezelfde blaaskaak het je onmogelijk maakte om je klus als staatssecretaris af te maken. Noodgedwongen heb je de handdoek in de ring moeten gooien en dat past je allesbehalve. Maar, beste Ingrid, dat je een tweede kans in politiek Den Haag krijgt, dat staat vast. Niet voor niets hebben collega’s van links tot rechts en alles daartussenin al meerdere malen hun bewondering uitgesproken voor je aanpak. Wat ik daar graag aan toe wil voegen is je heldere manier van communiceren. Een vraag aan jou mag rekenen op een duidelijk antwoord. Geen omtrekkende bewegingen, maar een luid en duidelijk ‘ja’ of ‘nee’.
Mag ik zeggen dat veel collega-politici daar een voorbeeld aan mogen nemen? Stel je eens voor hoe fijn het zou zijn als iedereen zo zou opereren. Dat we niet hoeven te raden naar verborgen agenda’s, niet tussen de regels door hoeven te lezen, niet om de tuin worden geleid maar gewoon een duidelijk antwoord op een duidelijke vraag zouden krijgen?
Ik gun je dat je die helderheid nooit laat varen. Dat je je nooit laat verleiden om de zoveelste politica te worden die veel praat maar weinig zegt. Dat je nooit zult afglijden tot een volksvertegenwoordiger die vooral voor eigen parochie preekt en met zichzelf bezig is, maar blijft wie je bent: een volksvertegenwoordiger die zich in de meest letterlijke zin en naar eer en geweten van haar taak kwijt en trouw blijft aan zichzelf.
Ik voorspel je dat we dan nog heel veel van je gaan horen en hoop dat er straks meer politici mogen zijn die samen met jou het politieke landschap een beetje mooier kleuren.
Succes!
