Wat doe jij nu het de hele tijd alleen maar over oorlog, vliegdekschepen, explosies, drones, afweergeschut, fregatschepen en bombardementen gaat? Je zou er toch moedeloos van worden, die narigheid die zich in no-time over de wereld uitstort. Ik zou daar zo graag nog eens met m’n moeder over praten. Hoe voelde het in de aanloop naar de tweede wereldoorlog? Hoe ging zij daar toen mee om? Ik heb van die angst voor oorlog wel wat meegekregen tijdens de Cuba-crisis, toen ik ziek op de bank lag en merkte hoe m’n moeder angstvallig het nieuws op de radio in de gaten hield.

M’n moeder zei vaak dat ze zo blij was dat ze ons groot heeft zien worden, en dat ze extra blij was dat wij geen oorlog mee hebben hoeven maken, zoals zij. Want die oorlog had haar hele jeugd verpest, zei ze dan. Die oorlog speelde zelfs nog mee toen wij kinderen klein waren. Het ging er onwillekeurig toch af en toe over, zat nu eenmaal vers in het geheugen van de mensen van toen, dus kwam het af en toe ter sprake. Als je je eten niet lustte en dus niet op wilde eten (‘jij hebt de oorlog niet meegemaakt’) of de instructies als een Duitser je naar de weg vroeg (‘immer gerade aus’), het geluid van die vliegtuigen dat ze zich nog levendig herinnerden, de lange hongertochten in de kou waarbij je op de velgen van je fiets reed en dat ik al jong wist dat je bij een bombardement in de krater moet schuilen, een tweede bom valt nooit exact op dezelfde plek. Dat je dat als kind al leerde… en dat je dat ook nooit vergeet…

En er waren nog veel ergere verhalen, die hoorden we later pas toen we groot waren. Toen we ook echt geïnteresseerd waren. 

Nu ik er vaker over nadenk door de situatie waarin de wereld nu verkeert, kan ik eigenlijk alleen maar dankbaar en blij zijn dat m’n moeder deze periode niet meer mee hoeft te maken. Dat ze zich niet opnieuw zorgen hoeft te maken over eventuele ellende die ons misschien te wachten staat. Die gedachte helpt al een stuk mee aan een beter humeur.

En dan helpt het voorjaar natuurlijk ook lekker mee. Dag in dag uit genieten van bloesem, prachtig zingende vogeltjes, de merel ’s ochtends vroeg en alles wat gewoon weer uit de grond komt zetten alsof er niets aan de hand is. Genieten. Dat we dat maar zoveel mogelijk doen. 

Nog even deze om op een tegeltje te schilderen: Never hide todays sunshine behind tomorrow’s clouds.

Ik wens je een zo mooi mogelijke week

Liefs van Franska