Een paar jaar geleden viel ik zo ongeveer van mijn stoel van verbazing omdat Sneeuwwitje uit 1937 een controversiële film zou zijn. Uit een Britse studie bleek dat deze animatiefilm van Walt Disney Pictures helemaal niet zo goed zou zijn voor jonge kinderen, omdat hij anorexia en huiselijk geweld in de hand zou werken. Serieus? Sneeuwwitje zou bij jonge meisjes onrealistische verwachtingen wekken. Het figuurtje zou hopeloos zijn en daarom moeten wachten op een prins op het witte paard om haar uit moeilijke situaties te redden. Echt? En deze was helemaal hilarisch: de prins in het sprookje zou haar niet ongevraagd wakker mogen zoenen, maar pas na wederzijds goedvinden. Tsja…
Maar nu er een spiksplinternieuwe, modernere versie van deze Disney-klassieker in de bioscoop draait, is het weer niet goed. De nieuwe live-action remake is volgens sommigen veel te woke, terwijl anderen hem juist niet modern genoeg vinden. Sneeuwwitje wordt gespeeld door de beeldige Amerikaans-Colombiaanse actrice Rachel Zegler, die volgens conservatief Amerika (vooral Trump-aanhangers) vanwege haar ‘etnische achtergrond’ geen huid ‘zo wit als sneeuw’ kan hebben. Je reinste racisme, als je het mij vraagt. Maar Rachel liet op haar beurt ook een hoop wenkbrauwen fronsen met haar opmerkingen dat de oorspronkelijke film uit 1937 ‘ouderwets’ en ‘vrouwenhatend’ is vanwege het liefdesverhaal met een prins die Sneeuwwitje ‘letterlijk stalkt’. Vandaar dat in de nieuwe versie de nadruk meer ligt op Sneeuwwitjes persoonlijke groei en leiderschap, wat weer leidt tot gekissebis tussen feministen en mensen met een wat ouderwetser wereldbeeld over de vraag of je het verhaal moet aanpassen aan de normen en waarden van deze tijd.
En dan de rol van de zeven dwergen. Ook daar kun je het als filmmaker nooit goed doen. Sommige mensen vinden het achterhaald dat deze dwergen in een grot wonen, alsof mensen met dwerggroei geen carrière kunnen maken en niet in een normaal huis zouden kunnen wonen. Disney besloot daarom de dwergen te vervangen door ‘magische wezens’ die met de computer zijn gecreëerd, wat weer leidde tot kritiek dat acteurs met dwerggroei hierdoor een mooie kans op een filmrol mislopen. Bovendien vinden echte filmfans dat deze magische wezens nooit het schattige gevoel kunnen vervangen dat de oorspronkelijke dwergen opriepen.
Eerlijk gezegd vind ik er zelf niet zoveel van. Ik geniet gewoon van de acteurs, de muziek en het verhaal. Het is tenslotte maar een sprookje. Woke of niet, ik zou zeggen: koop een kaartje voor de film en oordeel zelf.
