songfestivalfeest
songfestivalfeest

Dankzij Karl

 

Zonder hem hadden we al deze prachtige sprookjes nooit gezien. Zoals nu dit weer tijdens de afgelopen Paris Fashion Week. Even meegenieten?

 

Je weet misschien dat ik ooit voor modeontwerpster gestudeerd heb en uiteraard m’n dromen had. Natuurlijk zou ik een collectie in Parijs showen. Maar ach, er kwam even iets tussen. Een leuke baan. En nog een leuke baan en nog eentje. En zo ging het maar door. Maar mode blijft in je bloed zitten, dus elke keer als het weer Fashionweek is in Parijs, zit ik er klaar voor. Ook al is dat soms gewoon in  Nederland.

 

Het allermooiste wat ik de afgelopen week gezien heb, is natuurlijk de show van Chanel. En dan ben ik er dus nog niet eens live bij geweest. Maar zelfs al bij de foto’s van Luna Bijl op haar Instagram-account en bij alle Instastories van vriendinnen die daar weer lekker front-row zaten te genieten kreeg ik de tranen van ontroering in m’n ogen.

 

Ik ken Karl Lagerfeld natuurlijk alleen van interviews, plaatjes en vanuit de verte bij shows als ie zwaaiend op het eind van de show het applaus in ontvangst nam. Ik heb dus echt geen idee hoe aardig, lief of leuk hij was. Maar mooi dat hij wel ongelofelijk goed was. Zonder hem was er nooit zoiets fantastisch ontstaan als die Chanelshows in het Grand Palais in Parijs. Het idee alleen al dat je bedenkt, om dat paleis keer op keer tot een sprookjeswereld om te toveren. En dan steeds met zo’n prachtig verrassend nieuw thema.

 

Dat je voor vijftien minuten show zoiets inspirerends bedenkt. Keer op keer, seizoen in, seizoen uit, het was altijd een spektakel. En ik hoop dat het altijd een spektakel zal blijven. Als eerbetoon aan de bedenker. Niet alleen vind ik de kleding weer heel mooi, maar de entourage, de verrassing als je daar binnenstapt, de overweldigende uitvoering, die je zelfs op honderden kilometers afstand voelt. En dan de Nederlandse die zijn muze was en daar helemaal in haar eentje als laatste liep. Waarbij ze duidelijk moeite had om haar tranen in te houden. Een heel diepe buiging voor Luna. En een ontzettend extra driedubbeldiepe buiging van bewondering voor Karl.

 

Dat je van een modemerk zoiets waanzinnig prachtigs weet te maken is iets om levenslang jaloers op te zijn.

 

Deze keer was het een prachtige, tot in de kleinste details uitgevoerde wintersportplaats. Het houtsnijwerk van de chalets… wow. De bomen. Maar vooral al die sneeuw. Hoe krijg je het voor elkaar… Even zien? Gelukkig staat de hele show al op YouTube:

 

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska