Chill-spelregels

 

Of lummel-spelregels. Als het beestje maar een naampje heeft. In elk geval heb ik ontdekt dat het tijd wordt om de spelregels aan te scherpen.

 

 

Het begon heel toevallig. Ik moest jaaaren geleden een voorraad wijn voor de hele winter ophalen in Haarlem, waar ik toen werkte, en was daarom de nacht ervoor bij een vriendin daar blijven slapen. De dag in kwestie had ik vrij. Een andere vriendin van ons belde toevallig en omdat we samen aan het ontbijt zaten, kwam zij ook gezellig even langs.

 

Ik moest er even van tussen om die wijn te scoren, maar we spraken af dat we daarna ergens iets zouden drinken. Rond een uur of elf zaten we in de buurt van de oude Van Houten-chocoladefabriek aan de thee en koffie supergezellig te o.h.-en. Tegen tweeën ontdekten we dat we wel trek kregen en bestelden we iets te snaaien. Tegen vijven ontdekten we dat we wel zin kregen in een glaasje en bestelden we een portje met een schaal koekjes, en zo zaten we tot een uur of weet ik veel te snoepen en te lurken. En vooral te o.h.-en.

 

Tegen zevenen waren we nog steeds niet uitgekletst, maar ja, ik moest toch echt een keer richting Brabant, richting huis. We ontdekten toen pas dat we de hele dag niet van onze stoel waren opgestaan. Hooguit voor een toiletpitstop. De hele wereld hadden we doorgenomen en nog steeds waren we niet klaar. 

 

Vandaar dat we afspraken dit voortaan minstens eens per jaar te doen. We doopten het ter plekke ‘lummeldag’. Tegenwoordig zou je dat chilldag noemen. Ik roep het maar even voor de mensen die het anders niet kunnen volgen. 

 

Intussen zijn we allang niet meer zulke goeie lummelaars als in het begin, want laatst zijn we gewoon op onze lummeldag naar Museum Voorlinden in Wassenaar gegaan. Man, man, man, wat is dat mooi. Een absolute aanrader. Die tuinen van Piet Oudolf (wow!), die prachtige tentoonstelling van de Koreaanse Do Ho Suh die er nu is (moet je zien!). We hebben genoten.

 

Maar we spraken wel bij het drankje na afloop op het terras van Restaurant Voorlinden (ook leuk) af dat we toch binnenkort een echte lummeldag moesten doen. Want de afspraak was dat er op zo’n dag juist niets gepland en gedaan mocht worden. En het werd tijd om die spelregels weer eens aan te scherpen. Zitten en o.h.-en en verder niets, dat was de officiële bedoeling. Meteen de agenda’s erbij gepakt. Wordt vervolgd dus. Binnenkort. Oh nee. We konden pas half augustus… Tot die tijd rennen en racen.

 

Die tuinen van Piet Oudolf

Tentoonstelling van Do Ho Suh

Tentoonstelling van Do Ho Suh

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska