Een zaterdag in mei. Ik was druk bezig met het voorbereiden van een etentje. Alles stond zo goed als klaar. Vrienden zouden over een half uurtje komen. Ineens was het net alsof ik met m’n rechteroog door matglas keek. Hum. Dan schrik je toch wel een beetje. Snel gegoogeld of het alarmerend kon zijn. Ik moest het volgens meneer google toch even naar de huisartsenpost. Niks te zien volgens de arts van dienst.En ’s avonds was het over. Weg matglas. Wel hield ik er het gevoel aan over of ik een fikse stomp op de rechterkant van m’n oog had gehad. De pijn trok van hoofd tot kaak.
Naar de huisarts. ‘Droge ogen’ was de conclusie: je moet je oog druppelen. Braaf 3 weken gedaan. Hielp niet. Die stomp voelde ik nog steeds. Naar de oogarts verwezen. Een maand of wat later terug voor controle. Conclusie van beide assistent oogartsen (waarom krijg je steeds een andere?): droge ogen. OGEN? Ik had alleen pijn aan één kant van éen oog. Nee hoor. Druppelen. Beide ogen. ‘Leeftijdsdingetje mevrouw.’
Het enige dat ik eraan overgehouden heb is dat die pijn van lieverlee een stuk minder is, maar vooral dat ik ontzettend afhankelijk ben geworden van die druppels. Want nu pas voel ik na een paar uur dat m’n ogen droog zijn en ik dan móet ik gewoon wel weer druppelen.
Als je iets hebt kom je het ineens overal tegen. Alsof het me achtervolgt dat droge-ogen-gedoe, het lijkt wel bijna hip. Op Instagram zie ik allerlei jonge meisjes die er vrolijk op los druppelen. Er kwam zelfs een persbericht van Specsavers in m’n mail over droge ogen en de overgang. Een op de vijf vrouwen krijgt dan last van droge, branderige of geïrriteerde ogen.
Volgens Farah Amara, optometrist bij Specsavers zit het probleem vaak in de kwaliteit van de traanfilm, die ervoor zorgt dat het oogoppervlak vochtig en beschermd blijft. ‘Tijdens de overgang verandert de hormoonhuishouding en dat kan invloed hebben op de werking van de kliertjes in de oogleden. Die klieren produceren een vetachtige laag die voorkomt dat het traanvocht te snel verdampt. Die laag werkt tijdens de overgang minder goed.’ Het gevolg? Branderige, geïrriteerde ogen en vreemd genoeg juist soms overmatig tranende ogen. Omdat de klachten geleidelijk ontstaan, lopen veel vrouwen er onnodig lang mee door.
Hormonen zijn niet de enige oorzaak, ook leefstijl speelt een rol. Achter een scherm knipperen we tot 50 procent minder dan normaal. Schermtijd maar ook verwarming, airconditioning en droge lucht kunnen klachten versterken. Daarom komen droge ogen ook vaak bij jongvolwassenen voor.
Farah: ‘Heb je regelmatig branderige of geïrriteerde ogen? Tijdens een ooggezondheidsonderzoek kunnen extra testen worden uitgevoerd om de droogte van je ogen beter in kaart te brengen. Dat helpt bij een passende oplossing. Kies de juiste oogdruppels. Niet alle oogdruppels werken hetzelfde. Bij klachten rondom de overgang zijn oogdruppels op basis van lipiden (vetten) vaak effectiever dan standaard bevochtigingsdruppels, omdat ze verdamping tegengaan. Laat je daarom altijd adviseren door een opticien of optometrist’.
Wat ik al googelend las vertelt zij ook: knipper bewust en neem regelmatig pauze van een scherm. Langdurig schermgebruik kan ervoor zorgen dat je minder vaak en minder volledig knippert. Pas bijvoorbeeld de 20-20-2 regel toe: kijk na elke 20 minuten schermtijd 20 seconden in de verte en zorg dagelijks voor minimaal 2 uur buitenlicht. Dit stimuleert een natuurlijke knipperreflex.
Klinkt allemaal logisch. Maar ik blijf toch met een vraag zitten: heb ik nou wel of niet droge ogen of zijn die juist door dat gedruppel ontstaan? En zou die pijn ook niet vanzelf een stuk minder geworden zijn?
Iemand die die leest en oogarts is of er verstand van heeft? Ik hoor graag even.
Ik wens je een fijne heldere week,
