Vanaf 1 december verplicht mondkapjes in alle openbare binnenruimtes, behalve in kerken vanwege de vrijheid van godsdienst.

 

 

Bewust een pandemie verspreiden, ik heb daar het Nieuwe Testament op nageplozen, er staat niets over in.

 

Ik ben benieuwd of de kerken ook het vuurwerkverbod aan hun heilige laars lappen, of dat zij het houden bij carbid schieten en wierook.

 

Bijzonder aan dat vuurwerkverbod is dat vooral mensen met korte lontjes daar veel moeite mee hebben, terwijl voor hen vuurwerk afsteken natuurlijk erg gevaarlijk is.

 

Knuffelen blijven kerkgangers ook doen, maar dan alleen hetero-knuffelen, daar heb je helaas vrouwen voor nodig, die mogen bij de streng gereformeerden dan even achter het fornuis vandaan komen.

 

Een kerkelijke denktank heeft ergens in de Bijbel gevonden dat bij epi- en pandemieën homo-knuffelen niet is toegestaan; heeft te maken met de kus die Judas Jezus gaf, dat liep voor beiden niet goed af.

 

Ja, om dit soort zaken kan ik nog steeds echt boos worden. Er is op dit moment meer aanleiding om echt kwaad te worden. Trump, nog steeds in het Witte Huis, zijn top advocaat, Rudy Giuliani, (is geen toppertje) moest zo zweten van al zijn gelieg in het openbaar dat zijn haarverf tappelings langs zijn gezicht droop. Giuliani in het openbaar zwaaiend met een stapel papieren: ‘Allemaal ondertekende verklaringen over fraude bij de verkiezingen.’

 

Giuliani diezelfde dag bij de rechtbank: ‘No, Your Honor, ik heb geen enkel bewijs van fraude.’

 

Over boos gesproken, denk je dat je op een keurige partij hebt gestemd die Nederland blank wil maken, liefst terug naar een boreale maatschappij, dat is een ander woord voor Blut-und-Bodenpolitiek, die de Europese Unie ervan beschuldigt vluchtelingen op te nemen om Europa uiteindelijk over te laten nemen door het zwarte ras, ontstaat er ophef als de jongerenafdeling van die partij dezelfde standpunten heeft maar dan nog wat extremer (tja, daar zijn het jongeren voor). Dat was toch geen nieuws? HP/De Tijd had er in april al uitgebreid over bericht. Dus waarom al die boosheid?

 

Maar toen in kranten en op tv uitgebreid getoond werd hoe racistisch en antisemitisch de appjes van die jongerenafdeling waren en Thierry Baudet daar niet tegen optrad, waren de extreem-rechtse poppen aan het dansen, zeker toen Baudet erkende zelf antisemitisch te zijn.

 

Waar ik echt door gegrepen werd, was de afscheidstoespraak van Baudet. ‘Ik neem de politieke verantwoordelijkheid voor alles wat er is mis gegaan, maar het ligt aan de media, want er is eigenlijk niets misgegaan.’ Ik heb een taal gestudeerd, ik heb het echt geprobeerd, maar ik kan daar geen chocola van maken.

 

En nu? Ja, natuurlijk, waar een baantje gloort op puinhopen is Joost Eerdmans paraat. Hij is net lid (hij is aan zijn zevende partij toe) maar nu al ‘verknocht’ aan FvD. Er is een gezegde over hem: Is Joost Eerdmans aan je verknocht, nou dan ben je verkocht.

 

Zoals een oud-collega van een vorige partij over hem zei: ‘Als hij een kamer binnenkomt, ontstaat er meteen ruzie.’ Maar hij is dus nu al weer weg bij FvD.

 

Het zou het leukste zijn voor de neutrale toeschouwer als Joost Eerdmans zich zou aansluiten bij Henk Krol. De heren Krol en Eerdmans kunnen dan onderling uitvechten wie het eerst ruzie maakt en wie vervolgens als eerste weer eens een nieuwe partij opricht. Ben ik te hard tegen J. Eerdmans? Toen duidelijk werd dat Trump de verkiezingen ging verliezen, twitterde deze Joost Eerdmans: ‘Maar iedereen moet toch toegegeven dat Trump de morele winnaar is.’ Nee, je kunt niet hard genoeg zijn tegen hem.

 

Henk Krol noemde zijn nieuwe partij eerst Identiteitspartij om aan te geven dat hij na al die afsplitsingen zijn identiteit kwijt was. Hij bezwoer dat dat niet aan de leeftijd lag. Klopt, hij heeft zijn identiteit terug, gisteren werd de definitieve naam van zijn partij bekend: Lijst Henk Krol.

 

Door: Nico van de Berg

Nico stond na zijn studie Engels voor de klas en hij eindigde zijn carrière als rector. Maar de liefde is niet over nu hij pensionado is, want hij duikt nog regelmatig in de Engelse literatuur. Dit wisselt hij af met het luisteren van muziek, met hier en daar een poging om zelf de gitaar te bespelen. Als fervent krantenlezer en nieuwskijker houdt hij voor ons de week bij.