Het is een eigenaardige sensatie wanneer een stad die je door en door denkt te kennen, plotseling opnieuw tot leven komt, of beter gezegd: tot dreiging. Regisseur Dick Maas, meester van het Hollandse horrorspektakel, keert na maar liefst 37 jaar terug met een vervolg op zijn cultthriller Amsterdamned. En alsof de tijd slechts een kleine rimpel in het water is geweest, staat Huub Stapel opnieuw centraal als Eric Visser, ditmaal een gepensioneerde rechercheur die nog altijd meer scherpte in zijn blik draagt dan de gemiddelde twintiger met cold brew.
Naast Stapel schittert Holly Brood, die met een zelfverzekerde lichtheid de nieuwe generatie verankert in een verhaal dat zowel eerbetoon als vernieuwing durft te zijn. Samen vormen zij een duo dat zich door de kronkelende grachten beweegt alsof het water fluistert en soms gilt.
Dick Maas toont opnieuw zijn voorliefde voor het theatrale randje van de stad: de schaduwen die langer lijken na middernacht, het water dat meer weet dan het prijsgeeft, en de onvermijdelijke sensatie dat het gevaar nét onder de oppervlakte wacht. En recensenten? Die lijken het unaniem eens: Amsterdamned II is verrassend fris, vermakelijk duister en misschien zelfs precies het soort film waarvan je niet wist dat je erop zat te wachten.
De film is vanaf nu te zien in de bioscoop, en eerlijk gezegd: dit is er zo een die je niet thuis op de bank moet kijken. Je moet de duisternis voelen, de kille adem van de zaal, de spanning die als een koude golf langs je enkels trekt.
Amsterdam is terug. En ze heeft verhalen te vertellen. Of liever: te fluisteren, nét voordat het water krult.
Beeld: clt-ufa
Dit bericht op Instagram bekijken
