Keuzestress

 

Miloe: Om helemaal gek van te worden, al die keuzes. Bij mij werkt het absoluut verlammend, en ik ben niet de enige. Lieve fabrikanten, maak het ons ietsje makkelijker please! Jullie zullen beloond worden.

 

 

Waterval Fris, magnolia en lavendel, sinaasappelschil met jasmijn of frisse appel? Hibiscus met cranberry? Waterlelies en katoen? Of gewoon eucalyptus? Al een kwartier staar ik wezenloos naar de 23 soorten allesreiniger in het schoonmaakmiddelenschap. Persoonlijk vind ik twee soorten, zeg citroen en dennen, meer dan genoeg. Pak dan citroen, hoor ik je zeggen. Maar daar zit nou net het punt. Want als ik de keuze heb uit 23 soorten, ga ik ze ook alle 23 stuk voor stuk overwegen. Om me daarna te herinneren dat ik alleen nog ecologische schoonmaakmiddelen wilde gebruiken. Die ik dan toch te duur vind. Uiteindelijk kom ik zonder allesreiniger thuis, want dat is het effect van al die keuzes. Ze verlammen me.

 

De supermarkt huisvest niet alleen allesreiniger in 23 soorten. Laatst raakte ik in een identiteitscrisis vanwege de toastjes. Ik wilde van die gewone, simpele Melba-dingen, maar ineens bleken er niet alleen ronde, ovale, vierkante en driehoekige crackers te bestaan, ze hadden ook hippe smaken als volkoren-spelt, rustieke rozijnen-cranberry, wasabi, tomaten-basilicum en olijfolie-oregano. Ik wikte en woog, en kocht uiteindelijk een stokbrood. De idioot grote hoeveelheid producten geldt ook voor, ik noem maar wat willekeurigs, boter (37 soorten) koffiemelk (54 soorten), muesli (87 soorten) en shampoo (285 soorten).

 

Persoonlijk vind ik twee soorten, zeg citroen en dennen, meer dan genoeg

 

Als het me na lang wikken en wegen is gelukt om een keuze te maken, bekruipt me vaak een gevoel van twijfel. Was die Franse camping niet toch leuker geweest dan dat Portugese huisje? Is die buurtschool niet toch beter dan die we nu hebben gekozen? Geef ik mijn boek zelf uit of bij een uitgever? De vele alternatieven geven het gevoel dat het altijd beter kan, ontdekten wetenschappers. De rijkdom van keuzevrijheid geeft ook vaker een gevoel van falen, wat weer leidt tot sombere gevoelens. Een pak verkeerde toastjes overleef je wel, maar hoe weet je dat die ene leuke man echt de leukste is als er op de Tinder-app nog duizenden alternatieven staan?

 

Toen mijn oudste onlangs op vakantie iets mocht kiezen uit de Legostore, rende hij met een vuurrood hoofd heen en weer tussen de duizenden dozen Star Wars, Ninjago, piraten, superhelden, technisch en onderwaterlego. Ik dacht meewarig terug aan de tijd dat lego een doos gekleurde steentjes betekende, toen ik de wanhoop in zijn ogen zag. ‘Ik ga,’ zei hij zacht en begaf zich naar de uitgang. Ik pakte zijn hand, en samen brachten we de keuze terug van duizend naar twee dozen. Hij wikte en woog, koos, rende terug, koos de ander. Ik hakte de knoop door. Dolgelukkig huppelde hij de winkel uit.

 

Kiezen maakt blij, realiseerde ik me. Of het nou gaat om een legopakket, allesreiniger, je baan opzeggen, een telefoonabonnement afsluiten of een vakantie boeken, een beslissing nemen is krachtig. Je neemt je leven in eigen hand. Daarom lieve fabrikanten: beperk de keuze. Stop met het verzinnen van al die nieuwe producten. Ik. Wil. Ze. Niet. Meer. En echt. Jullie gaan een stuk meer verkopen met minder.

 

 

Freelance journalist Miloe van Beek is wars van mooie plaatjes, en altijd op zoek naar het echte verhaal. Ze is chronisch chaotisch, heeft geen enkel paar dezelfde sokken, maar wel twee luidruchtige kinderen, een ongehoorzame hond, twee katten en een man met een carrière.

 

witte-balk-met-bol-miloe