Kerst, met wie en waar?

 

Margreet heeft het nog niet zo druk gehad met kerst, maar ze verheugt zich op elke minuut.

 

Met ouders aan de ene kant van het land, schoonouders aan de andere kant en wijzelf in een andere uithoek, hadden we nooit de discussie: waar vieren we kerst. Kerst, dat vierden we bij m’n schoonouders in Zeeuws-Vlaanderen. Met cadeautjes onder de boom. Met een jaarlijkse afdaling in de wijnkelder, waar m’n schoonvader van tevoren voor mij de spinnenwebben had verwijderd. En met spelletjes, veel spelletjes. Het waren de eerste kerstfeesten dat ik intens gelukkig was. Waar voorheen de Grote Belofte van de feestdagen steevast in een teleurstelling eindigde, voldeden deze kerstdagen aan al m’n verwachtingen.

 

Groot was dan ook het gat waarin we vielen toen m’n schoonmoeder overleed en m’n schoonvader al snel bij z’n nieuwe vriendin ging wonen. Kerst zou nooit meer zo leuk kunnen zijn…

 

Dat eerste jaar organiseerden we voor vrienden die ook met hun ziel onder de arm liepen, een kerstdiner. Acht gangen, dus minstens twee dagen in de keuken. De perfecte manier om wat om handen te hebben en niet in heimwee naar vervlogen tijden te zwelgen.

 

Het werd een fijne kerst! Ondanks alles…

 

Maar toen vrienden ons de jaren daarop vroegen om kerst met ze te vieren in Praag, Krakau, Berlijn of Boedapest bleek dat een nog beter alternatief. Markten, sneeuw, kou… Kerst bleek in die steden een over de top-sprookje en het was een genot daarin een rol te spelen.

 

‘Deze kerst hoeven we opnieuw  de discussie waar en met wie we kerst  vieren niet te voeren’

 

En toch… toen mijn familie, na m’n schoonfamilie, ook uitdunde, was er ineens de behoefte met kerst weer thuis te zijn. Dichtbij de mensen die ons lief zijn.

 

De komende kerst hoeven we opnieuw de discussie waar en met wie we kerst vieren niet te voeren. Een kerstlunch met onze vrienden, een kerstdiner met m’n zus en haar gezin en tot slot nog een kerstdag met m’n zwager en neef… We hebben het nog nooit zo druk gehad met kerst, maar ik verheug me op iedere minuut. Wat een rijkdom om dit feest van licht en liefde te vieren met én familie én vrienden!

 
 

 

 

Margreet Botter woont met man en zoon in het midden van Nederland. Ze is al een leven lang bezig zichzelf en de wereld een beetje beter te begrijpen en deelt de lessen die ze opdoet graag met anderen. Al was het, zo zegt ze zelf, ‘om soms te toetsen dat ik niet helemaal gek ben…’

Fotografie portret: Esmée Franken. Visagie: Charlotte van Gulik, Haar: Isabella Greuter